Dz.U.2003.194.1903
Dz.U.2008.108.695
ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI
z dnia 31 października 2003 r.
w sprawie obrony jednostek organizacyjnych Służby
Więziennej
Na podstawie art. 249 § 3 pkt 5 ustawy z dnia 6 czerwca 1997
r. - Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557, z późn.
zm.1)) zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa sposoby obrony jednostek
organizacyjnych Służby Więziennej, zwanych dalej "jednostkami
organizacyjnymi", w sytuacjach zagrożenia zdrowia i życia
funkcjonariuszy i pracowników Służby Więziennej, pracowników
przywięziennych zakładów pracy oraz osadzonych w zakładach
karnych i aresztach śledczych, w wyniku klęsk żywiołowych, a
także zagrożeń dla ludzi i środowiska w sytuacjach stanów
nadzwyczajnych.
§ 2.
1. W celu zapewnienia obrony jednostek organizacyjnych, w
sytuacjach i stanach określonych w § 1, tworzy się odpowiednie
systemy obrony, które stanowią skoordynowane wewnętrznie
zbiory elementów organizacyjnych, ludzkich i materiałowych,
wzajemnie powiązanych i działających na rzecz obrony jednostek
organizacyjnych, zwane dalej "systemami obrony".
2. Systemy obrony różnicuje się w zależności od rodzajów
zagrożeń, uwzględniając stosowane w danej jednostce
organizacyjnej systemy ochrony, o których mowa w
rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 października
2003 r. w sprawie sposobów ochrony jednostek organizacyjnych
Służby Więziennej (Dz. U. Nr 194, poz. 1902), zwanym dalej
"rozporządzeniem".
3. Systemy obrony realizują funkcjonariusze i wyznaczeni
pracownicy zagrożonej jednostki organizacyjnej, wyznaczeni
osadzeni oraz siły wsparcia z innych jednostek organizacyjnych
i oddziały Policji, a także osoby posiadające przydziały
organizacyjno-mobilizacyjne do tej jednostki organizacyjnej.
4. W systemie obrony jednostki organizacyjnej uwzględnia się
zadania dotyczące:
1) obrony cywilnej;
2) kierowania obroną;
3) gotowości obronnej państwa;
4) militaryzacji;
5) zabezpieczenia potrzeb mobilizacyjnych;
6) powszechnej samoobrony;
7) warunków i sposobu przygotowania oraz wykorzystania
systemów łączności;
8) planowania operacyjnego na okres zewnętrznego zagrożenia
bezpieczeństwa państwa i wojny;
9) ochrony obiektów jednostek organizacyjnych uznanych za
obiekty szczególnie ważne dla bezpieczeństwa i obronności
państwa, na podstawie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów
z dnia 24 czerwca 2003 r. w sprawie obiektów szczególnie
ważnych dla bezpieczeństwa i obronności państwa oraz ich
szczególnej ochrony (Dz. U. Nr 116, poz. 1090).
5. Kierownik jednostki organizacyjnej wyznacza funkcjonariusza
lub pracownika odpowiedzialnego za koordynację realizacji
zadań określonych w ust. 4.
§ 3.
1. System gotowości obronnej jednostki organizacyjnej
powinien stanowić układ elementów obronnych, zapewniający
stopniowe i elastyczne osiąganie wyższych stanów gotowości
obronnej stosownie do skali, miejsca i terminu zagrożenia.
2. Podstawowe zadania systemu gotowości obronnej w jednostkach
organizacyjnych realizowane są poprzez:
1) przygotowanie planistyczno-organizacyjne elementów systemu
obrony;
2) tworzenie bazy zaopatrzenia;
3) przygotowanie kadry kierowniczej;
4) zapewnienie zdolności osiągania wyższych stanów gotowości
obronnej.
§ 4.
1. System obrony jednostki organizacyjnej określa się w
planie obrony jednostki organizacyjnej, zwanym dalej "planem".
2. Kierownik jednostki organizacyjnej opracowuje plan, w
którym uwzględnia elementy warunkujące sposób wykonania zadań
określonych w § 2 ust. 4, a także wprowadza zmiany w planie.
3. Plan oraz wprowadzone w nim zmiany zatwierdza:
1) Dyrektor Generalny Służby Więziennej dla:
a) Centralnego Zarządu Służby Więziennej,
b) okręgowych inspektoratów Służby Więziennej,
c) Centralnego Ośrodka Szkolenia Służby Więziennej oraz
Ośrodka Szkolenia Służby Więziennej, zwanych dalej "Ośrodkami
Szkolenia",
d) Ośrodka Doskonalenia Kadr Służby Więziennej w Popowie;
2) dyrektor okręgowy Służby Więziennej dla podległych
jednostek organizacyjnych.
§ 5.
Plan sporządzany jest w oparciu o:
1) ocenę sytuacji zagrożeń i stanów określonych w § 1;
2) przepisy dotyczące realizacji zadań obronnych;
3) decyzje organów nadrzędnych w sprawach obronnych;
4) wytyczne Ministra Sprawiedliwości dotyczące realizacji
zadań obronnych;
5) porozumienia i uzgodnienia z organami właściwymi w
realizowaniu zadań obronnych;
6) potrzeby mobilizacyjne i sposób ich realizacji.
§ 6.
Plan składa się z trzech części:
1) pierwszej - obejmującej system obrony cywilnej w sytuacji
zaistnienia klęski żywiołowej i wykonywania zadań obrony
cywilnej;
2) drugiej - obejmującej system obrony oraz plan operacyjny
funkcjonowania jednostki organizacyjnej w sytuacji zagrożenia
dla ludzi i środowiska w stanach nadzwyczajnych;
3) trzeciej - obejmującej system zabezpieczenia potrzeb
mobilizacyjnych: osobowych, żywnościowych,
materiałowo-technicznych.
§ 7.
1. W części pierwszej planu określa się metodykę
postępowania w zakresie realizacji zadań obronnych określonych
w:
1) dekrecie z dnia 23 kwietnia 1953 r. o świadczeniach w celu
zwalczania klęsk żywiołowych (Dz. U. Nr 23, poz. 93, z późn.
zm.2));
2) wytycznych Szefa Obrony Cywilnej Kraju w sprawie zasad
opracowywania planów obrony cywilnej województw, powiatów,
gmin i przedsiębiorców, a także w danych wyjściowych
przedstawionych przez terenowe organy obrony cywilnej, ze
szczególnym uwzględnieniem:
a) zadań w zakresie realizacji stałych dyżurów,
b) przygotowania przedsięwzięć planistycznych,
zapobiegawczo-ochronnych i ratunkowych,
c) zapewnienia warunków do przetrwania.
2. Część pierwsza planu nie powinna zawierać elementów, które
zostały określone w planie ochrony, o którym mowa w
rozporządzeniu, lub w częściach drugiej i trzeciej planu.
3. Elementy szczegółowe części pierwszej planu, w zakresie
dotyczącym współdziałania z organami formacji obrony cywilnej,
Sił Zbrojnych, Policji, Państwowej Straży Pożarnej i Straży
Granicznej oraz jednostkami organizacyjnymi w akcjach
ratunkowych uzgadnia się z tymi organami i jednostkami.
§ 8.
W części drugiej planu określa się procedury postępowania
w zakresie realizacji zadań obronnych określonych w § 2 ust. 4 pkt 2-9, uwzględniając zadania jednostek organizacyjnych,
wynikające w szczególności z ustawy z dnia 21 listopada 1967
r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej
(Dz. U. z 2002 r. Nr 21, poz. 205, z późn. zm.3)).
§ 9.
1. Część trzecią planu określają wytyczne i ustalenia
organów nadrzędnych w sprawie sposobu zabezpieczenia potrzeb
mobilizacyjnych.
2. Elementami, które należy uwzględnić w części trzeciej
planu, są w szczególności zadania związane z:
1) przygotowaniem i utrzymaniem systemu kierowania, a także
tworzeniem i utrzymaniem zapasów oraz rezerw zapewniających
funkcjonowanie jednostki organizacyjnej;
2) planowaniem i bieżącą realizacją infrastruktury obronnej;
3) ustalaniem potrzeb w zakresie dodatkowego wyposażenia w
niezbędny sprzęt, maszyny i urządzenia.
§ 10.
1. Kierowanie jednostkami organizacyjnymi w czasie
stałej gotowości obronnej oraz wprowadzenie stanów wyższej
gotowości wykonywane jest na stanowiskach kierowania
wyposażonych w infrastrukturę: telekomunikacyjną,
informatyczną, dokumentacyjną, ochronno-alarmową,
ogólnotechniczną i socjalno-kwatermistrzowską.
2. Szczegółowe wyposażenie stanowiska określa się w planie.
§ 11.
Uprawnieni do zapoznawania się z planem:
1) wszystkich jednostek organizacyjnych są: Dyrektor Generalny
Służby Więziennej oraz upoważnieni przez niego funkcjonariusze
i pracownicy Służby Więziennej oraz upoważnieni pracownicy
przywięziennych zakładów pracy;
2) okręgowego inspektoratu Służby Więziennej i podległych
jednostek są: właściwy dyrektor okręgowy Służby Więziennej
oraz upoważnieni przez niego funkcjonariusze i pracownicy
Służby Więziennej oraz upoważnieni pracownicy przywięziennych
zakładów pracy;
3) aresztu śledczego lub zakładu karnego są: dyrektor oraz
upoważnieni przez niego funkcjonariusze i pracownicy Służby
Więziennej;
4) Ośrodków Szkolenia są: Komendant Ośrodka Szkolenia oraz
upoważnieni przez niego funkcjonariusze i pracownicy Służby
Więziennej;
5) ośrodka doskonalenia kadr Służby Więziennej są: komendant
ośrodka doskonalenia kadr oraz upoważnieni przez niego
funkcjonariusze i pracownicy Służby Więziennej.
§ 12.
Plan klasyfikuje się zgodnie z wymogami przepisów ustawy
z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych
(Dz. U. Nr 11, poz. 95, z późn. zm.4)).
§ 13.
Plan podlega sporządzeniu i zatwierdzeniu w terminie do
3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
§ 14.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od
dnia ogłoszenia.5)
________
1) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997
r. Nr 160, poz. 1083, z 1999 r. Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr
60, poz. 701, Nr 120, poz. 1268 i Nr 122, poz. 1318, z 2001 r.
Nr 98, poz. 1071, Nr 111, poz. 1194 i Nr 151, poz. 1686, z
2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 121, poz. 1033 i Nr 200, poz. 1679
oraz z 2003 r. Nr 111, poz. 1061, Nr 142, poz. 1380 i Nr 179,
poz. 1750.
2) Zmiany wymienionego dekretu zostały ogłoszone w Dz. U. z
1959 r. Nr 27, poz. 167, z 1970 r. Nr 16, poz. 138, z 1983 r.
Nr 44, poz. 200, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 oraz z 1998 r. Nr
106, poz. 668.
3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały
ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 81, poz. 732,
Nr 113, poz. 984 i 985, Nr 156, poz. 1301, Nr 166, poz. 1363,
Nr 199, poz. 1673 i Nr 200, poz. 1679 i 1687 oraz z 2003 r. Nr
45, poz. 391, Nr 90, poz. 844, Nr 96, poz. 874, Nr 139, poz.
1326 i Nr 179, poz. 1750.
4) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2000
r. Nr 12, poz. 136, Nr 39, poz. 462, z 2001 r. Nr 22, poz.
247, Nr 27, poz. 298, Nr 56, poz. 580, Nr 110, poz. 1189, Nr
123, poz. 1353 i Nr 154, poz. 1800, z 2002 r. Nr 74, poz. 676,
Nr 89, poz. 804 i Nr 153, poz. 1271 oraz z 2003 r. Nr 17, poz.
155.
5) Z dniem wejścia w życie rozporządzenia traci moc
rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 maja 2001 r.
w sprawie sposobów ochrony, obrony i zapewnienia
bezpieczeństwa zakładów karnych i aresztów śledczych (Dz. U.
Nr 56, poz. 590) w zakresie dotyczącym sposobów obrony
zakładów karnych, aresztów śledczych i innych jednostek
organizacyjnych Służby Więziennej, zachowane w mocy na
podstawie art. 8 ustawy z dnia 24 lipca 2003 r. o zmianie
ustawy - Kodeks karny wykonawczy oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. Nr 142, poz. 1380).
|