|
Dz.U.2011.206.1216
ROZPORZĄDZENIE
PREZESA RADY MINISTRÓW
z dnia 14 września 2011 r.
w sprawie sporządzania pism
w formie dokumentów elektronicznych, doręczania dokumentów
elektronicznych oraz udostępniania formularzy, wzorów i kopii dokumentów
elektronicznych
Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o
informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne
(Dz. U. Nr 64, poz. 565, z późn. zm.1)) zarządza się, co
następuje:
Rozdział 1
Przepisy ogólne
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1) warunki organizacyjno-techniczne doręczania dokumentów
elektronicznych, w tym reguły tworzenia elektronicznej skrzynki
podawczej;
2) formę urzędowego poświadczania odbioru dokumentów elektronicznych
przez adresatów;
3) sposób sporządzania i doręczania pism w formie dokumentów
elektronicznych;
4) sposób udostępniania kopii dokumentów elektronicznych oraz warunki
bezpieczeństwa udostępniania formularzy i wzorów dokumentów.
§ 2.
Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:
1) ePUAP — elektroniczną platformę usług administracji publicznej w
rozumieniu art. 3 pkt 13 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o
informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne;
2) format danych — szczegółowo określony sposób zapisania informacji
przeznaczonej do przechowywania w pliku komputerowym;
3) formularz elektroniczny — graficzny interfejs użytkownika wystawiany
przez odpowiednie oprogramowanie służący do przygotowania i
wygenerowania dokumentu elektronicznego zgodnego z odpowiadającym mu
wzorem dokumentu elektronicznego;
4) identyfikator wzoru — identyfikator jednoznacznie wyróżniający wzór
dokumentu elektronicznego spośród innych wzorów dokumentów
elektronicznych znajdujących się w centralnym repozytorium, o którym
mowa w art. 19b ust. 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005r. o informatyzacji
działalności podmiotów realizujących zadania publiczne;
5) kopia dokumentu elektronicznego — każde, niezależnie od sposobu
utrwalenia, powielenie całości treści dokumentu elektronicznego
niezapewniające integralności (niezmienności) z pierwowzorem;
6) minister — ministra właściwego do spraw informatyzacji;
7) pismo — pismo w formie dokumentu elektronicznego;
8) ustawa — ustawę z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji
działalności podmiotów realizujących zadania publiczne;
9) wizualizacja — prezentację treści dokumentu elektronicznego w formie
czytelnej dla człowieka, umożliwiającej zapoznanie się z tą treścią i
jej zrozumienie. W szczególności wizualizacja może odbywać się przez
wyświetlenie na monitorze ekranowym lub za pomocą wydruku;
10) wzór nieelektroniczny — wzór określający wygląd dokumentu w postaci
przeznaczonej do utrwalenia i podpisania na papierze, ustalający jego
zawartość i układ graficzny;
11) zakres użytkowy dokumentu elektronicznego — wymaganą zawartość
dokumentu elektronicznego niezbędną do załatwienia określonego rodzaju
spraw za pomocą tego dokumentu.
Rozdział 2
Warunki organizacyjno-techniczne doręczania dokumentów
elektronicznych, sposób doręczania pism, reguły tworzenia elektronicznej
skrzynki podawczej i formy poświadczania odbioru dokumentów
elektronicznych przez adresatów
§ 3.
1. Podmioty publiczne informują na swoich stronach podmiotowych
Biuletynu Informacji Publicznej, zwanego dalej „BIP”, o:
1) udostępnionym adresie elektronicznej skrzynki podawczej, podanym w
formie identyfikatora URI;
2) maksymalnym rozmiarze dokumentu elektronicznego wraz z załącznikami,
wyrażonym w megabajtach, możliwym do doręczenia za pomocą elektronicznej
skrzynki podawczej, nie mniejszym niż 5 megabajtów;
3) zakresach użytkowych dokumentów elektronicznych tworzonych na
podstawie wzorów umieszczonych przez te podmioty w centralnym
repozytorium lub repozytorium wzorów dokumentów elektronicznych, o
którym mowa w art. 19b ust. 5 ustawy, zwanym dalej „lokalnym
repozytorium”;
4) rodzajach informatycznych nośników danych, na których może zostać im
doręczony dokument elektroniczny;
5) rodzajach informatycznych nośników danych, na których może zostać
zapisane urzędowe poświadczenie odbioru innych wymaganiach określonych
przepisami prawa dotyczących doręczania dokumentów elektronicznych.
2. Elektroniczne skrzynki podawcze, których adresy zostały
udostępnione w BIP, umożliwiają bezpośrednie doręczanie dokumentów
elektronicznych zgodnych ze wzorami, o których mowa w § 19 i 27 ust. 1,
bez potrzeby korzystania z formularzy elektronicznych powiązanych z tymi
skrzynkami.
3. Elektroniczna skrzynka podawcza może przed doręczeniem zapewniać
sprawdzenie zgodności dokumentu elektronicznego z formalnymi warunkami
przewidzianymi w przepisach prawa, na podstawie których został wydany
odpowiedni wzór dokumentu elektronicznego. W przypadku stwierdzenia
takich niezgodności nadawca otrzymuje informacje o występujących
niezgodnościach.
§ 4.
1. Do całego procesu obsługi doręczeń organy administracji publicznej
wykorzystują bezpieczny kanał komunikacji zgodny z aktualną technologią
stosowaną w Internecie, określoną przez normy, standardy lub
rekomendacje ustanowione przez krajową jednostkę normalizacyjną lub
jednostkę normalizacyjną Unii Europejskiej.
2. W przypadku gdy w danej sprawie brak jest norm lub standardów, o
których mowa w ust. 1, stosuje się standardy uznane na poziomie
międzynarodowym, w szczególności opracowane przez:
1) Internet Engineering Task Force (IETF) i publikowane w postaci
Request For Comments (RFC),
2) World Wide Web Consortium (W3C) i publikowane w postaci W3C
Recommendation (REC)
— adekwatnie do potrzeb wynikających z realizowanych zadań oraz
aktualnie stosowanych technologii informatycznych.
§ 5.
System teleinformatyczny służący do obsługi doręczeń zapewnia oznaczanie
doręczonych dokumentów elektronicznych danymi stwierdzającymi ważność
podpisów elektronicznych w momencie ich złożenia i czas ich weryfikacji.
Przy dokonywaniu oznaczeń za pomocą systemu teleinformatycznego należy:
1) wykorzystywać moduły kryptograficzne spełniające wymagania zaleceń
CEN-CWA 14167-2 lub nowsze, w celu:
a) zapewnienia generowania i przechowywania materiału kryptograficznego
służącego do oznaczania danymi stwierdzającymi ważność podpisów
elektronicznych,
b) ochrony przed nieuprawnionym dostępem,
c) zabezpieczenia przed nieuprawnioną ingerencją przez zniszczenie
materiału kryptograficznego w przypadku wykrycia takiej ingerencji;
2) wykorzystywać urządzenia udostępniające urzędowy koordynowany czas
UTC(PL) zgodnie z rozporządzeniem Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki
Społecznej z dnia 19 marca 2004 r. w sprawie sposobów rozpowszechniania
sygnałów czasu urzędowego i uniwersalnego czasu koordynowanego UTC(PL)
(Dz. U. Nr 56, poz. 548);
3) stosować techniki kryptograficzne zgodnie z udokumentowaną analizą
ryzyka.
§ 6.
System teleinformatyczny służący do obsługi doręczeń automatycznie
generuje informację wskazującą, że nie wpłynęło w terminie potwierdzone
urzędowe poświadczenie odbioru, o którym mowa w art. 46 § 4 pkt 3 ustawy
z dnia 14 czerwca 1960 r. — Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.
U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.2)) i w art. 152a §
1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. — Ordynacja podatkowa (Dz. U. z
2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.3)), zwane dalej
„poświadczeniem doręczenia”.
§ 7.
Urzędowe poświadczenie odbioru, o którym mowa w art. 3 pkt 20 ustawy,
zwane dalej „poświadczeniem przedłożenia”, oraz potwierdzone i
niepotwierdzone poświadczenia doręczeń organ administracji publicznej
przechowuje przez co najmniej taki okres, przez jaki jest obowiązany
przechowywać pisma, których dotyczą te poświadczenia.
§ 8.
1. Minister umożliwia podmiotom publicznym tworzenie elektronicznych
skrzynek podawczych na ePUAP.
2. Utworzenie elektronicznej skrzynki podawczej na ePUAP oznacza
upoważnienie ministra do obsługi doręczeń za pomocą ePUAP do pomiotów, o
których mowa w ust. 1, i doręczeń realizowanych przez te podmioty.
3. Doręczenia dokonywane za pomocą ePUAP uważa się za dokonane przez
podmiot publiczny lub do podmiotu publicznego, który utworzył na ePUAP
elektroniczną skrzynkę podawczą. Za pomocą ePUAP możliwe jest
przekazywanie doręczanych podmiotowi publicznemu dokumentów
elektronicznych do jego systemu teleinformatycznego.
§ 9.
1. Pisma skierowane na adres poczty elektronicznej podmiotu publicznego
traktuje się jako przesyłki złożone w trybie niewymagającym
potwierdzenia wniesienia podania, w szczególności takiego, o którym mowa
w art. 63 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. — Kodeks postępowania
administracyjnego lub w art. 168 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. —
Ordynacja podatkowa.
2. W przypadku gdy:
1) w przepisach prawa został określony wzór pisma lub wzór
nieelektroniczny,
2) w centralnym lub lokalnym repozytorium został umieszczony wzór pisma
przeznaczony do załatwiania danej sprawy — inny niż ogólny, o którym
mowa w § 19
— przesyłki złożone w sposób, o którym mowa w ust. 1, uważa się za
wniesione nieskutecznie.
3. Podmioty publiczne informują w BIP o maksymalnym rozmiarze dokumentu
elektronicznego wraz z załącznikami, wyrażonym w megabajtach, możliwym
do przesłania za pomocą poczty elektronicznej oraz o adresie poczty
elektronicznej, jeżeli taki sposób
przesyłania pism został udostępniony.
§ 10.
Dokument elektroniczny doręczany na informatycznym nośniku danych jest
przekazywany odbiorcy wraz z tym nośnikiem.
§ 11.
1. Doręczenie dokumentu elektronicznego na informatycznym nośniku danych
może być potwierdzone:
1) poświadczeniem przedłożenia;
2) dokumentem w postaci papierowej sporządzonym przez adresata.
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1:
1) dokument elektroniczny powinien być podpisany podpisem elektronicznym
osoby identyfikowanej w sposób określony w art. 20a ust. 1 ustawy;
2) poświadczenie przedłożenia jest przesyłane na adres poczty
elektronicznej wskazany przez doręczającego lub — jeżeli adresat ma
takie możliwości techniczne — zapisywane na dodatkowym informatycznym
nośniku danych dostarczonym przez doręczającego wraz z nośnikiem, na
którym znajduje się doręczany dokument.
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2:
1) informatyczny nośnik danych powinien być trwale oznakowany w sposób
pozwalający na jego jednoznaczną identyfikację;
2) jeżeli zachodzi potrzeba przekazania więcej niż jednego pliku, pliki
umieszcza się spakowane w jednym pliku;
3) dokument w postaci papierowej potwierdzający doręczenie zawiera:
a) datę doręczenia,
b) informację o oznakowaniu, o którym mowa w pkt 1,
c) sumę kontrolną dokumentu elektronicznego zapisanego na załączonym
nośniku, informację o zastosowanym algorytmie do obliczenia sumy
kontrolnej,
e) imię, nazwisko i adres wnoszącego,
f) nazwę i adres adresata,
g) podpis osoby reprezentującej adresata.
§ 12.
1. Minister udostępnia na stronie podmiotowej BIP opis:
1) zasad tworzenia i oznaczania metadanych opisujących wzór, o których
mowa w § 18 pkt 3;
2) trybu przekazywania wzorów dokumentów elektronicznych do centralnego
repozytorium;
3) sposobu oznaczania w pismach w postaci elektronicznej niezbędnych
elementów struktury określonych w przepisach wydanych na podstawie art.
5 ust. 2a ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym
i archiwach (Dz. U. z 2011 r. Nr 123, poz. 698 i Nr 171, poz. 1016),
zwanych dalej „NES”, w taki sposób, aby te elementy struktury dawały się
automatycznie wyodrębnić.
2. W przypadku zmiany opisu sposobu oznaczania elementów, o których mowa
w ust. 1 pkt 3, dotychczasowe wzory dokumentów mogą być stosowane nie
dłużej niż przez 6 miesięcy od tej zmiany.
§ 13.
1. W przypadku odebrania dokumentu elektronicznego przez elektroniczną
skrzynkę podawczą podmiotu publicznego poświadczenie przedłożenia jest
automatycznie tworzone i udostępniane nadawcy tego dokumentu przez
system teleinformatyczny służący do obsługi doręczeń.
2. Za udostępnienie nadawcy poświadczenia przedłożenia uważa się w
szczególności jego przekazanie do pozostającej w dyspozycji odbiorcy
poświadczenia skrytki w ramach systemu teleinformatycznego podmiotu
publicznego służącego do obsługi doręczeń.
3. Jeżeli nie jest możliwe udostępnienie automatycznie wytworzonego
poświadczenia przedłożenia w sposób, o którym mowa w ust. 2,
poświadczenie to wysyłane jest na adres elektroniczny wskazany przez
wnoszącego, z tym że może to być:
1) adres poczty elektronicznej albo
2) inny adres elektroniczny, pod warunkiem że jest obsługiwany przez
system teleinformatyczny służący do obsługi doręczeń.
§ 14.
Poświadczenie doręczenia jest udostępniane przez system informatyczny
podmiotu publicznego w celu umożliwienia podpisania tego poświadczenia
przez adresata dokumentu elektronicznego i zawiera:
1) pełną nazwę podmiotu publicznego, który doręcza dokument
elektroniczny;
2) pełną nazwę podmiotu, któremu podmiot publiczny doręcza dokument
elektroniczny;
3) oznaczenie sprawy;
4) jednoznaczne oznaczenie pisma, którego dotyczy;
5) w przypadku podpisania poświadczenia doręczenia — datę i czas
podpisania rozumiane jako data i czas doręczenia dokumentu
elektronicznego.
§ 15.
Adresat dokumentu elektronicznego potwierdza jego odebranie przez
opatrzenie poświadczenia doręczenia podpisem elektronicznym
umożliwiającym identyfikację podpisującego w sposób określony w art. 20a
ust. 1 lub 2 ustawy.
§ 16.
Po opatrzeniu poświadczenia doręczenia podpisem elektronicznym system
teleinformatyczny służący do obsługi doręczeń bezpośrednio po
zakończeniu procesu weryfikacji podpisu elektronicznego adresata:
1) udostępnia adresatowi do pobrania doręczany dokument elektroniczny
wraz z podpisanym przez niego poświadczeniem doręczenia;
2) udostępnia organowi doręczającemu podpisane poświadczenie doręczenia.
Rozdział 3
Sposób sporządzania pism w formie dokumentów elektronicznych
§ 17.
1. Pisma wnoszone za pomocą elektronicznej skrzynki podawczej sporządza
się w formacie danych XML na podstawie wzorów dokumentów elektronicznych
umieszczonych w centralnym repozytorium lub lokalnym repozytorium.
2. Załączniki dodawane do pism zapisuje się w formatach danych i w
sposób uwzględniający przepisy wydane na podstawie art. 18 ustawy.
3. We wzorach dokumentów elektronicznych jest określony zakres użytkowy
i sposób wizualizacji dokumentów elektronicznych tworzonych na ich
podstawie.
§ 18.
Wzór dokumentu elektronicznego przekazywany do centralnego repozytorium
zawiera:
1) określenie struktury pism tworzonych na podstawie tego wzoru
zdefiniowane w formacie danych XSD;
2) ustalenie sposobu wizualizacji pism tworzonych na podstawie tego
wzoru zdefiniowane w formacie danych XSL;
3) metadane opisujące wzór dokumentu elektronicznego określające w
szczególności:
a) twórcę wzoru — rozumianego jako podmiot odpowiedzialny za ten wzór, w
tym zgodność wzoru z przepisami prawa,
b) podstawę prawną — w przypadku gdy istnieje przepis prawa wymagający
złożenia pisma w określonej formie lub według określonego wzoru,
c) tytuł wzoru — wskazujący w sposób zwięzły zakres użytkowy dokumentów,
które mają być tworzone na podstawie wzoru,
d) opis — wskazujący zakres stosowania wzoru — określone w formacie
danych XML.
§ 19.
Minister zamieszcza w centralnym repozytorium ogólny wzór elektroniczny
przeznaczony do tworzenia pism w postaci elektronicznej wnoszonych za
pomocą elektronicznej skrzynki podawczej lub doręczanych przez podmioty
publiczne za poświadczeniem doręczenia, w przypadkach gdy łącznie
spełnione są następujące warunki:
1) w przepisach odrębnych nie został określony organ właściwy do
określenia wzoru;
2) podmiot publiczny, do którego kierowane jest podanie, żądanie,
wyjaśnienie lub inna czynność w postaci elektronicznej, nie określił
wzoru dokumentu elektronicznego umożliwiającego załatwienie danej sprawy
w tym podmiocie;
3) przepisy prawa nie wskazują jednoznacznie, że jedynym skutecznym
sposobem przekazania informacji jest jej doręczenie na piśmie w postaci
papierowej.
§ 20.
1. W ogólnym wzorze elektronicznym, o którym mowa w § 19, w
szczególności są wyodrębnione następujące elementy struktury pisma:
1) rodzaj pisma w zależności od potrzeb, w tym: wniosek, zawiadomienie,
decyzja, postanowienie, skarga, stanowiącego dookreślenie typu dokumentu
elektronicznego, o którym mowa w NES;
2) tytuł odnoszący się do treści pisma, o którym mowa w rozporządzeniu
Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 października 2006
r. w sprawie niezbędnych elementów struktury dokumentów elektronicznych
(Dz. U. Nr 206, poz. 1517);
3) odbiorca lub odbiorcy pisma — w sposób umożliwiający automatyczne
wyodrębnienie następujących cech informacyjnych, jeżeli zostały one
podane:
a) nazwa oraz numer REGON podmiotu niebędącego osobą fizyczną, jeżeli
odbiorcą nie jest osoba fizyczna,
b) nazwisko i imiona oraz numer PESEL osoby fizycznej, jeżeli odbiorcą
jest osoba fizyczna,
c) adres podmiotu, o którym mowa w lit. a lub b, w tym:
— kod pocztowy,
— miejscowość,
— ulicę,
— budynek,
— lokal;
4) twórca lub twórcy pisma — podmiot odpowiedzialny za treść pisma — w
sposób umożliwiającyautomatyczne wyodrębnienie cech informacyjnych, o
których mowa w pkt 3, jeżeli zostały one podane.
2. Ogólny wzór elektroniczny umożliwia formatowanie tekstu pisma, w
tym co najmniej wstawianie nowych akapitów.
§ 21.
Ustalona struktura pisma, o której mowa w § 18 pkt 1, zapewnia, że pisma
powstałe na podstawie danego wzoru zawierają:
1) jednoznacznie oznaczone niezbędne elementy struktury dokumentów
elektronicznych, o których mowa w NES;
2) niepowtarzalny identyfikator wzoru, na podstawie którego zostały
stworzone.
§ 22.
1. W przypadku gdy podpisany i doręczony do podmiotu publicznego lub
przez podmiot publiczny dokument elektroniczny jest pismem przeznaczonym
do przeczytania przez człowieka, dokument ten powinien być możliwy do
zwizualizowania bez potrzeby korzystania z centralnego repozytorium lub
lokalnego repozytorium.
2. Wizualizacja nie musi być identyczna ze wzorem nieelektronicznym, ale
musi zawierać dane w układzie niepozostawiającym wątpliwości co do
treści i kontekstu zapisanych informacji, w sposób zgodny z tym wzorem.
§ 23.
Podmiot publiczny umożliwia nieodpłatnie:
1) weryfikację zgodności pisma wnoszonego do tego podmiotu lub przez ten
podmiot doręczanego, ze wzorem dokumentu elektronicznego oraz
weryfikację podpisu osoby, która podpisała pismo;
2) weryfikację autentyczności urzędowych poświadczeń odbioru i
prezentację czasu ich podpisania.
§ 24.
Formularz elektroniczny wpisuje do każdego dokumentu elektronicznego
niepowtarzalny identyfikator wzoru, na podstawie którego dokument został
stworzony.
Rozdział 4
Sposób udostępniania kopii dokumentów elektronicznych oraz
warunki bezpieczeństwa udostępniania formularzy i wzorów dokumentów
§ 25.
W centralnym repozytorium, o którym mowa w art. 19b ust. 1 ustawy:
1) umieszcza się wzory pism, o których mowa w art. 19b ust. 2 ustawy;
2) można umieszczać wzory innych dokumentów elektronicznych, w
szczególności wzory dokumentów elektronicznych, które nie są pismami, i
wzory dokumentów elektronicznych stosowanych w oprogramowaniu
interfejsowym systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 13 ust.
2 pkt 2 lit. a ustawy.
§ 26.
Lokalne repozytoria zawierają wyłącznie wzory dokumentów
elektronicznych, które uprzednio zostały umieszczone w centralnym
repozytorium.
§ 27.
1. W przypadku gdy w przepisach prawa został wskazany organ właściwy do
określenia wzoru, organ ten przekazuje do centralnego repozytorium
odpowiadający mu wzór dokumentu elektronicznego.
2. W przypadku gdy w przepisach prawa nie został wskazany organ właściwy
do określenia wzoru, wzór dokumentu elektronicznego może przekazać do
centralnego repozytorium podmiot określony w art. 2 ustawy, zwany dalej
„podmiotem publicznym”, jeżeli w tym wzorze jest określony zakres
użytkowy dokumentów elektronicznych właściwych dla załatwiania przez ten
podmiot danego rodzaju spraw.
§ 28.
Umieszczenie wzoru pisma w postaci dokumentu elektronicznego w BIP, o
czym mowa w art. 19b ust. 3 ustawy, polega na umieszczeniu na stronie
podmiotowej BIP odwołania (hiperłącza), w formie identyfikatora URI, do
wzoru umieszczonego w centralnym repozytorium lub lokalnym repozytorium.
§ 29.
1. Wzór dokumentu elektronicznego umieszcza się w centralnym
repozytorium na wniosek przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego za
wzór i jego zgodność z przepisami prawa.
2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, opatruje się bezpiecznym podpisem
elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego
certyfikatu.
§ 30.
1. Minister określa i umieszcza w centralnym repozytorium wzór dokumentu
elektronicznego wniosku, o którym mowa w § 29.
2. Minister udostępnia na ePUAP formularz elektroniczny umożliwiający
złożenie tego wniosku za pomocą środków komunikacji elektronicznej.
3. Minister umieszcza w BIP odwołanie do formularza elektronicznego, o
którym mowa w ust. 2.
§ 31.
Jeżeli wniosek o umieszczenie wzoru dokumentu elektronicznego jest:
1) zgodny ze wzorem,
2) podpisany bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą
ważnego kwalifikowanego certyfikatu — wzór dokumentu elektronicznego
umieszcza się w centralnym repozytorium, z zastrzeżeniem § 33.
§ 32.
1. Umieszczenie wzoru dokumentu elektronicznego w centralnym
repozytorium jest czynnością materialno-techniczną.
2. Centralne repozytorium automatycznie nadaje niepowtarzalny
identyfikator wzoru.
3. Opublikowany w centralnym repozytorium wzór dokumentu elektronicznego
zawiera, oprócz elementów określonych w § 18:
1) niepowtarzalny identyfikator wzoru;
2) datę umieszczenia wzoru;
3) dane umożliwiające weryfikację integralności i autentyczności wzoru;
4) informację o aktualności wniosku (aktualny czy nieaktualny);
5) podpisany wniosek, o którym mowa w § 29.
§ 33.
1. Minister nie publikuje wzoru dokumentu elektronicznego w centralnym
repozytorium, jeżeli wzór:
1) został przekazany do publikacji przez podmiot nieuprawniony;
2) nie spełnia wymagań określonych w § 18;
3) zawiera odwołania inne niż do centralnego repozytorium, z wyłączeniem
odwołań do schematów ogłoszonych przez World Wide Web Consortium (W3C).
2. Minister niezwłocznie przekazuje informacje wnioskodawcy o
przyczynach nieopublikowania wzoru.
§ 34.
1. W centralnym repozytorium są przechowywane i udostępniane wzory
dokumentów elektronicznych obecnie obowiązujące oraz wzory, które
przestały obowiązywać.
2. W centralnym repozytorium można umieszczać także wzory, które zaczną
obowiązywać po upływiemvacatio legis, jakie określono w akcie
normatywnym
stanowiącym podstawę do określenia wzoru.
3. Centralne repozytorium zapewnia możliwość poprawnej obsługi
przechowywanych wzorów, w tym w sytuacji gdy World Wide Web Consortium
przestanie udostępniać schematy, na których opierają się te wzory.
§ 35.
System teleinformatyczny centralnego repozytorium zapewnia integralność,
autentyczność i stały dostęp do opublikowanych w nim wzorów dokumentów
elektronicznych.
§ 36.
1. Dokumenty elektroniczne udostępnia się z zachowaniem ich
integralności, o ile zostały podpisane podpisem elektronicznym, którego
ważność w chwili złożenia podpisu może być zweryfikowana przez odbiorcę.
2. Jeżeli nie jest możliwe sprawdzenie przez odbiorcę ważności podpisu w
chwili jego złożenia, w celu udostępnienia dokumentu elektronicznego
sporządza się jego kopię podpisaną podpisem elektronicznym osoby, która
może być zidentyfikowana w sposób określony w art. 20a ustawy.
3. Kopia, o której mowa w ust. 2, składa się z treści udostępnianego
dokumentu elektronicznego i elementów informacyjnych określających co
najmniej sporządzającego i podpisującego kopię, datę jej sporządzenia
oraz nazwę i adres podmiotu, w którym kopia została sporządzona.
§ 37.
Kopia dokumentu elektronicznego może być sporządzona w postaci
uwierzytelnionego wydruku zwizualizowanego pisma, zawierającego w
szczególności:
1) jednoznaczny identyfikator tego dokumentu umożliwiający w razie
potrzeby odnalezienie pierwowzoru w systemie teleinformatycznym;
2) datę wykonania wydruku.
§ 38.
Organy władzy publicznej wskazują, w zakresie swojej właściwości
rzeczowej, miejsce udostępnienia formularzy elektronicznych w BIP.
§ 39.
System teleinformatyczny centralnego repozytorium jest chroniony przez
rozwiązania techniczne i organizacyjne uniemożliwiające zniszczenie lub
modyfikację informacji zawartych w centralnym repozytorium przez osoby
nieuprawnione.
§ 40.
Wzory pism i innych dokumentów elektronicznych znajdujące się w
centralnym repozytorium oraz formularze elektroniczne, o których mowa w
§ 38, przechowuje się wieczyście.
Rozdział 5
Przepisy przejściowe i końcowe
§ 41.
Wzory opublikowane w lokalnych repozytoriach przed dniem wejścia w życie
rozporządzenia udostępnia się w tych repozytoriach do czasu umieszczenia
ich w centralnym repozytorium, nie dłużej jednak niż przez okres 5 lat
od dnia wejścia w życie rozporządzenia.
§ 42.
Umożliwienie odbiorcom wizualizacji pism, o których mowa w § 22 ust. 1,
nastąpi nie później niż w terminie 12 miesięcy od daty wejścia w życie
rozporządzenia.
§ 43.
Do czasu wejścia w życie przepisów wydanych na podstawie art. 18 ustawy,
o których mowa w § 17 ust. 2, do zapisywania załączników dodawanych do
pism stosuje się formaty danych określone w załączniku do
rozporządzenia.
§ 44.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
ZAŁĄCZNIK
FORMATY DANYCH, W JAKICH ZAPISUJE SIĘ
ZAŁĄCZNIKI
DODAWANE DO PISM
|
Format danych
|
Zastosowanie
formatu
|
Organizacja ustalająca format
|
Norma
|
|
.doc
|
sformatowany
tekst lub sformatowany tekst z grafiką
|
Microsoft
Corporation
|
|
|
.docx
|
sformatowany
tekst lub sformatowany tekst z grafiką
|
Microsoft
Corporation
|
|
|
.gif
|
grafika
rastrowa
|
CompuServe
|
|
|
.jpg (.jpeg)
|
grafika
rastrowa
|
Joint Photographic Experts Group
|
ISO/IEC 10918
|
|
.ods
|
arkusz
kalkulacyjny
|
Organization for the Advancement of Structured Information Standards
(OASIS)
|
ISO 26300
|
|
.odt
|
sformatowany
tekst lub sformatowany tekst z grafiką
|
Organization for the Advancement of Structured Information Standards
(OASIS)
|
ISO 26300
|
|
.pdf
|
sformatowany
tekst lub sformatowany tekst z grafiką
|
Adobe Systems Incorporated
|
ISO/IEC 32000
|
|
.png
|
grafika
rastrowa
|
|
ISO/IEC 15948
|
|
.rtf
|
sformatowany
tekst
|
Microsoft
Corporation
|
|
|
.svg
|
grafika
wektorowa
|
W3C
|
|
|
.tif (.tiff)
|
grafika
rastrowa
|
Adobe Systems Incorporated
|
|
|
.txt
|
niesformatowany tekst
|
|
ISO/IEC 10646
|
|
.xls
|
arkusz
kalkulacyjny
|
Microsoft
Corporation
|
|
|
.xlsx
|
arkusz
kalkulacyjny
|
Microsoft
Corporation
|
|
------------------------------
1) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z
2006 r. Nr 12, poz. 65 i Nr 73, poz. 501, z 2008 r. Nr 127, poz. 817, z
2009 r. Nr 157, poz. 1241, z 2010 r. Nr 40, poz. 230, Nr 167, poz. 1131
i Nr 182, poz. 1228 oraz z 2011 r. Nr 112, poz. 654, Nr 185, poz. 1092 i
Nr 204, poz. 1195.
2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały
ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 49, poz. 509, z 2002 r. Nr 113, poz. 984
i Nr 169, poz. 1387, z 2003 r. Nr 130, poz. 1188 i Nr 170, poz. 1660, z
2004 r. Nr 162, poz. 1692, z 2005 r. Nr 64, poz. 565, Nr 78, poz. 682 i
Nr 181, poz. 1524, z 2008 r. Nr 229, poz. 1539, z 2009 r. Nr 195, poz.
1501 i Nr 216, poz. 1676, z 2010 r. Nr 40, poz. 230, Nr 167, poz. 1131,
Nr 182, poz. 1228 i Nr 254, poz. 1700 oraz z 2011 r. Nr 6, poz. 18, Nr
34, poz. 173, Nr 106, poz. 622 i Nr 186, poz. 1100.
3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały
ogłoszone w Dz. U. z 2005 r. Nr 85, poz. 727, Nr 86, poz. 732 i Nr 143,
poz. 1199, z 2006 r. Nr 66, poz. 470, Nr 104, poz. 708, Nr 143, poz.
1031, Nr 217, poz. 1590 i Nr 225, poz. 1635, z 2007 r. Nr 112, poz. 769,
Nr 120, poz. 818, Nr 192, poz. 1378 i Nr 225, poz. 1671, z 2008 r. Nr
118, poz. 745, Nr 141, poz. 888, Nr 180, poz. 1109 i Nr 209, poz. 1316,
1318 i 1320, z 2009 r. Nr 18, poz. 97, Nr 44, poz. 362, Nr 57, poz. 466,
Nr 131, poz. 1075, Nr 157, poz. 1241, Nr 166, poz. 1317, Nr 168, poz.
1323, Nr 213, poz. 1652 i Nr 216, poz. 1676, z 2010 r. Nr 40, poz. 230,
Nr 57, poz. 355, Nr 127, poz. 858, Nr 167, poz. 1131, Nr 182, poz. 1228
i Nr 197, poz. 1306 oraz z 2011 r. Nr 34, poz. 173, Nr 75, poz. 398, Nr
106, poz. 622, Nr 134, poz. 781, Nr 171, poz. 1016, Nr 186, poz. 1100 i
Nr 199, poz. 1175.
|
