Dz.Urz.KGP 00.4.38
Dz.Urz.KGP 03.5.15
Dz.Urz.KGP 03.13.70
Dz.Urz.KGP 04.16.95
Dz.Urz.KGP 05.12.76

ZARZĄDZENIE NR 6

KOMENDANTA GŁÓWNEGO POLICJI

z dnia 16 maja 2000 roku

w sprawie szczegółowych zasad przyznawania i użytkowania broni palnej przez policjantów


Na podstawie art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji Dz. U. Nr 30 z późn. zmianami zarządza się, co następuje:

Rozdział 1

Przepisy ogólne

§ 1.
Zarządzenie określa szczegółowe zasady przyznawania i użytkowania broni palnej przez policjantów, a w szczególności:

1) przydzielania broni palnej do celów służbowych,
2) posiadania, utrzymania i przechowywania broni palnej,
3) postępowania w przypadku utraty broni palnej lub wywozu jej za granicę,
4) sprawowania kontroli i nadzoru nad przydzieloną do celów służbowych bronią palną.

§ 2.
Użyte w zarządzeniu określenia oznaczają:

1) jednostka zaopatrująca - komenda wojewódzka (Stołeczna) Policji, Wyższa Szkoła Policji, szkoła policyjna i ośrodek szkolenia Policji, komórka organizacyjna Komendy Głównej Policji, która jest odpowiedzialna za zaopatrzenie w broń palną,
2) jednostka Policji - Komenda Główna Policji, komenda wojewódzka (Stołeczna) Policji, komenda powiatowa (miejska), rejonowa Policji, komisariat Policji, komisariat specjalistyczny Policji, Wyższa Szkoła Policji, szkoła policyjna, oddział prewencji Policji, ośrodek szkolenia Policji,
3) kierownik jednostki Policji - kierownika komórki organizacyjnej Komendy Głównej Policji, komendanta Policji, dowódcy oddziału prewencji Policji, kierownika ośrodka szkolenia Policji,
4) szkoły policyjne - Wyższą Szkolę Policji i szkoły policyjne;
5) policjant do spraw uzbrojenia - policjant, któremu powierzono w jednostce prowadzenie gospodarki uzbrojeniem;
6) broń palna - broń palna krótka oraz inne rodzaje broni palnej;
7) broń palna krótka - pistolety i rewolwery, stanowiące indywidualne wyposażenie policjantów;
8) inne rodzaje broni palnej - karabiny, karabinki, pistolety maszynowe, strzelby gładkolufowe - stanowiące normatywne wyposażenie jednostki Policji;
9) przechowywanie broni palnej - zabezpieczenie broni przed utraceniem i zniszczeniem w okresie, gdy nie jest używana do celów służbowych;
10) utracenie broni palnej - kradzież, zagubienie, przekazanie osobie nieuprawnionej, zniszczenie uniemożliwiające identyfikację broni.

Rozdział 2

Zasady przyznawania broni palnej

§ 3.
1. Broń palną krótką przydziela się policjantom, którzy zdali egzamin z zagadnień dotyczących budowy, warunków i przypadków użycia broni palnej oraz środków przymusu bezpośredniego.

2. Przydziału broni palnej krótkiej dokonuje się zgodnie z normami wyposażenia na podstawie pisemnego wniosku uprawnionego przełożonego.

3. Z wnioskiem o przydział broni palnej krótkiej występuje dla policjantów pełniących służbę:

1) komórkach organizacyjnych Komendy Głównej Policji oraz komendach wojewódzkich (stołecznej) Policji, na stanowiskach do zastępcy naczelnika - naczelnik wydziału;
2) komendach powiatowych ( miejskich ) Policji oraz w podległych komisariatach - komendant powiatowy (miejski) Policji;
3) komisariatach Policji podległych bezpośrednio komendzie wojewódzkiej Policji (Komendzie Stołecznej Policji) - komendant komisariatu;
4) szkołach policyjnych i ośrodkach szkolenia Policji - komendant szkoły policyjnej lub kierownik ośrodka szkolenia Policji; dotyczy to także policjantów odbywających szkolenie;
5) oddziałach prewencji Policji - dowódca oddziału prewencji Policji.

§ 4.
1. Policjant do spraw uzbrojenia przed wydaniem broni palnej krótkiej sprawdza wiedzę policjanta w zakresie budowy danego rodzaju broni oraz jej działania.
2. Od obowiązku sprawdzenia wiedzy o broni palnej krótkiej policjant do spraw uzbrojenia może zwolnić policjanta, któremu ponownie przydziela się broń tego samego typu.
3. Sprawdzenie, o którym mowa w ust. 1 lub zwolnienie od obowiązku sprawdzenia, o którym mowa w ust. 2, policjant do spraw uzbrojenia odnotowuje na wniosku o przydział broni.

§ 5.
Broń palną krótką wydaje:

1) policjantom pełniącym służbę w komórkach organizacyjnych Komendy Głównej Policji - policjant do spraw uzbrojenia jednostki zaopatrującej Komendy Głównej Policji;
2) policjantom pełniącym służbę w komendach wojewódzkich (stołecznej) Policji, komendach powiatowych (miejskich) i komisariatach oraz komórkach podległych Komendantowi Głównemu Policji, zlokalizowanych na terenie działania komend wojewódzkich Policji - policjant do spraw uzbrojenia komendy wojewódzkiej (stołecznej) Policji;
3) policjantom z oddziałów prewencji komendy wojewódzkiej Policji (Komendy Stołecznej Policji) - policjant do spraw uzbrojenia oddziału prewencji Policji;
4) policjantom i słuchaczom szkół policyjnych oraz ośrodków szkolenia Policji - policjant do spraw uzbrojenia szkoły policyjnej lub ośrodka szkolenia Policji;
5) policjantom pełniącym służbę w Zarządzie Operacji Antyterrorystycznych Głównego Sztabu Policji Komendy Głównej Policji - policjant do spraw uzbrojenia Zarządu Operacji Antyterrorystycznych Głównego Sztabu Policji Komendy Głównej Policji.

§ 6.
Policjanci przeniesieni do innej jednostki, zwracają broń palną krótką jednostce Policji, która ją wydała. Nie dotyczy to policjantów czasowo oddelegowanych lub przeniesionych do innych jednostek Policji, dla których właściwa jest dotychczasowa jednostka zaopatrująca.

§ 7.
1. Pisemną decyzję o wydaniu policjantom innych rodzajów broni niż przewidują to normy wyposażenia podejmuje kierownik jednostki Policji, uwzględniając rodzaj wykonywanych przez poszczególne służby zadań oraz zasady określone odrębnymi przepisami.
2. Broń palną , o której mowa w ust. 1 wydaje się na czas wykonywania zadań służbowych do użytkowania policjantom, którzy ukończyli specjalistyczne szkolenie dotyczące obsługi i użycia tego rodzaju broni oraz spełniają wymogi zawarte w § 3 ust. 1.

Rozdział 3

Zasady użytkowania broni palnej

POSTĘPOWANIE Z PRZYDZIELONĄ BRONIĄ PALNĄ

§ 8.
Policjanci są zobowiązani nosić broń palną krótką podczas pełnienia służby, jeżeli kierownik jednostki Policji nie wyda innego polecenia.

§ 9.
1. Policjanci podczas wykonywania czynności służbowych są zobowiązani nosić broń palną krótką zgodnie z przepisami mundurowymi.
2. Policjanci pełniący służbę w ubiorze cywilnym są zobowiązani nosić broń palną krótką w futerale w miejscu niewidocznym dla otoczenia, w sposób zapewniający sprawne i szybkie jej wydobycie oraz bezpieczne przenoszenie, jeżeli kierownik jednostki Policji nie wyda innego polecenia.
3. Przepisy ust . 1 i 2 nie dotyczą policjantów pododdziałów antyterrorystycznych, którzy mogą nosić broń w sposób umożliwiający najsprawniejsze jej wykorzystanie podczas wykonywania obowiązków służbowych.

§ 10.
1. Policjanci są zobowiązani:

1) zachować szczególne środki ostrożności, aby broń palna nie dostała się w ręce osób nieuprawnionych,
2) przestrzegać zasad przechowywania broni palnej, o których mowa w § 13-20 zarządzenia,
3) nosić broń zabezpieczona, bez wprowadzania naboju do komory nabojowej, a broń załadowaną, z wprowadzonym nabojem do komory nabojowej - jeżeli sytuacja tego wymaga. Broń należy niezwłocznie rozładować po ustaniu przyczyny jej załadowania, z zachowaniem środków bezpieczeństwa; nie dotyczy to rewolwerów;
4) systematycznie czyścić i konserwować broń, a w przypadku stwierdzenia uszkodzenia broni niezwłocznie zawiadomić o tym policjanta ds. uzbrojenia, w celu dokonania naprawy broni lub jej wymiany.

§ 11.
Zabrania się policjantowi:

1) udostępniania broni palnej osobom nieupoważnionym,
2) dokonywania przeróbek i napraw broni palnej we własnym zakresie,
3) posiadania przy sobie broni palnej podczas:

a) prywatnego udziału w imprezach rozrywkowych, sportowych, kulturalnych lub innych,
b) spożywania napojów alkoholowych oraz po ich spożyciu,
c) udziału w uroczystościach prywatnych,
d) urlopu, pobytu w szpitalu lub sanatorium oraz w okresie korzystania ze zwolnienia lekarskiego,

4) posiadania przy sobie broni palnej podczas prywatnych wyjazdów zagranicznych,
5) posiadania przy sobie broni palnej w innych okolicznościach, niż wymienione w pkt. 3, mogących doprowadzić do jej utraty.

§ 12.
W uzasadnionych przypadkach przełożeni, o których mowa w § 3 ust. 3 mogą wyrazić zgodę na posiadanie przez podległych policjantów broni palnej krótkiej w okolicznościach wymienionych w § 11 pkt. 3, jeśli jest to uzasadnione ważnymi względami służbowymi.

PRZECHOWYWANIE BRONI PALNEJ

§ 13.
1. Broń palną przechowuje się:

1) krótką - w miejscu zamieszkania policjanta, jeżeli kierownik jednostki Policji nie wyda innego polecenia,
2) inne rodzaje broni palnej - w jednostce Policji, w której funkcjonuje całodobowa służba dyżurnych.

2. Przepisów ust. 1 pkt. 1 nie stosuje się do policjantów w służbie przygotowawczej lub kandydackiej oraz osób odbywających ćwiczenia w jednostkach organizacyjnych Policji na podstawie przydziałów organizacyjno-mobilizacyjnych, którym przydzielono broń do użytkowania.
3. Kierownik jednostki Policji może wyrazić zgodę policjantowi w służbie przygotowawczej na przechowywanie broni palnej krótkiej w miejscu zamieszkania w uzasadnionych przypadkach, a w szczególności z powodu:

1) braku całodobowej ochrony jednostki Policji,
2) pełnienia służby w rejonie znacznie odległym od jednostki Policji,
3) zamieszkiwania policjanta w rejonie szczególnie zagrożonym mającym wpływ na bezpieczeństwo własne policjanta lub jego rodziny,

4. Nadzór nad prawidłowym przechowywaniem i zabezpieczeniem broni przed utratą jak również wykonaniem poleceń kierownika jednostki Policji w tym zakresie, sprawuje wyznaczony przez niego policjant.

§ 14.
1. Jeżeli policjant nie ma możliwości przechowywania broni palnej krótkiej w miejscu zamieszkania lub nie może jej tam przechowywać z innych względów, to po pisemnym powiadomieniu przełożonego jest zobowiązany tę broń przechowywać w jednostce Policji.
2. Przełożeni, o których mowa w § 3 ust. 3 :

1) są zobowiązani do zapewnienia policjantom warunków bezpiecznego przechowywania broni palnej krótkiej w jednostce Policji,
2) wyznaczają policjantów odpowiedzialnych za przechowywanie broni palnej w danej komórce organizacyjnej, gdy broń ma być przechowywana zbiorowo.

§ 15.
1. Broń palną w jednostce Policji chronionej całodobowo przechowuje się w zależności od posiadanych warunków lokalowych:

1) w pomieszczeniach zajmowanych przez dyżurnego jednostki Policji;
2) w wyznaczonym pomieszczeniu użytkowanym przez komórkę organizacyjną i przystosowanym do przechowywania broni;
3) w pomieszczeniu służbowym policjanta w użytkowanej przez niego indywidualnie szafie metalowej;
4) w magazynach uzbrojenia oddziałów prewencji Policji, szkół policyjnych i ośrodków szkolenia Policji spełniających warunki określone w odrębnych przepisach.

2. W pomieszczeniach służbowych, które nie są chronione dopuszcza się w uzasadnionych przypadkach przechowywanie broni palnej krótkiej policjantów pod warunkiem, że są wyposażone w urządzenia sygnalizacyjne połączone z najbliższą jednostką Policji, w której jest pełniony całodobowy dyżur, a broń umieszczona jest w szafie stalowej.
3. W czasie przemieszczania oddziałów Policji w miejsce działań, jeżeli nie zachodzi potrzeba posiadania broni palnej przy sobie przez policjanta, broń palną można przewozić w przystosowanych skrzyniach metalowych lub drewnianych obitych blachą.
4. Inne rodzaje broni palnej w czasie pełnienia służby należy przewozić w pojazdach w zamocowanych uchwytach.
5. Policjanci oddelegowani do pełnienia służby w innej miejscowości, mogą przechowywać broń palną poza czasem służby, we właściwej terytorialnie jednostce Policji.

§ 16.
1. Kierownik jednostki Policji określa szczegółowy sposób przechowywania broni palnej krótkiej przez podległych policjantów.
2. Podstawą do przyjęcia broni palnej krótkiej na przechowywanie do pomieszczeń, o których mowa w § 15 ust. 1 jest imienny wykaz policjantów zobowiązanych do przechowywania broni w jednostce Policji, sporządzany przez policjantów odpowiedzialnych za zbiorowe przechowywanie broni.
3. Wykaz, o którym mowa w ust. 2 opracowuje się na początku roku i aktualizuje w razie zachodzących zmian.
4. Wykazy umieszczone w książce wydania broni stanowią podstawę do rozliczenia się z przyjętej na przechowanie broni.

§ 17.
1. Broń palną przechowywaną w pomieszczeniu określonym w § 15 ust. 1 pkt. 1, przyjmuje na przechowanie i wydaje policjantom dyżurny jednostki Policji a broń przechowywaną w pomieszczeniu określonym w § 15 ust. 1 pkt. 2 i 4, wyznaczony policjant odpowiedzialny za przechowywanie broni w jednostce Policji lub komórce organizacyjnej.
2. Policjanci, o których mowa w ust. 1, są zobowiązani sprawdzić codziennie stan ilościowy broni palnej przechowywanej w danym pomieszczeniu a w przypadku nie zdania w terminie broni palnej przez użytkownika lub stwierdzeniu innych nieprawidłowości, zameldować bezpośrednim przełożonym.
3. Każdorazowe wydanie i przyjęcie broni palnej ewidencjonuje się w książce wydania broni, przechowywanej razem z bronią.
4. W książkę wydania broni palnej wpisuje się:

1) przy wydaniu broni palnej użytkownikowi - rodzaj broni, serię, numer i rok produkcji, ilość pobranej amunicji, datę i godzinę wydania, stopień i nazwisko pobierającego, który dane te potwierdza podpisem;
2) przy przyjmowaniu broni palnej na przechowanie - datę, godzinę, uwagi o stanie ogólnym broni, stopień i nazwisko przyjmującego, który dane te potwierdza podpisem;

5. W przypadku alarmu, broń palną można wydawać według imiennego wykazu wcześniej przygotowanego i zamieszczonego w końcowej części książki wydawania broni.
6. Jeżeli broń palna przechowywana jest w pomieszczeniu dyżurnego jednostki Policji to dyżurny zdający służbę wpisuje do książki służby ilości broni i amunicji przyjętej na przechowywanie i wydanej do użytkowania. Dyżurny przyjmujący służbę potwierdza własnoręcznym podpisem zgodność danych wpisanych do książki służby.
7. W pomieszczeniach, o których mowa w ust. 1, umieszcza się wyciąg niniejszego zarządzenia określający podstawowe obowiązki w zakresie przechowywania broni palnej.

§ 18.
1. W pomieszczeniach określonych w § 15 ust. 1 pkt. 1, 2 i 4 broń palną przechowuje się w szafie metalowej specjalnie przeznaczonej do przechowywania broni.
2. W szafie metalowej przeznaczonej do przechowywania broni palnej, instaluje się odpowiednio przystosowane stojaki lub wykonuje gniazda wyłożone miękką tkaniną i zaopatrzone w napisy informujące o liczbie porządkowej na wykazie broni, nazwie, serii i numerze broni. W przypadku broni palnej krótkiej wpisuje się dodatkowo stopień i nazwisko użytkownika. Broń palna powinna być pogrupowana według poszczególnych komórek organizacyjnych.
3. Szafa metalowa z bronią palną powinna być każdorazowo zamykana i plombowana przez policjanta odpowiedzialnego za przechowywanie broni.
4. Klucze do szaf metalowych z bronią palną przechowuje:

1) dyżurny jednostki Policji lub policjant odpowiedzialny za przechowywanie broni - przy sobie lub innym miejscu uniemożliwiającym nieuprawnionym osobom wejście w ich posiadanie;
2) komplet rezerwowy - dyżurny jednostki Policji w woreczku zaplombowanym przez policjanta odpowiedzialnego za przechowywanie broni - w miejscu przechowywania kluczy rezerwowych od pomieszczeń służbowych jednostki Policji.

§ 19.
1. Broń palna na czas przechowywania powinna być wyjęta z futerału i rozładowana, ze zwolnionym kurkiem (w broni bezkurkowej - ze zwolnioną sprężyną iglicy) i odłączonym magazynkiem, zabezpieczona, technicznie sprawna, kompletna, czysta i zakonserwowana. Pistolety P-64 i P-83 należy przechowywać odbezpieczone.
2. Amunicja do broni palnej powinna znajdować się w pudełkach, woreczkach, pojemnikach - włożona w sposób uniemożliwiający uderzenie w spłonkę naboju. W celu skrócenia czasu wydawania broni, amunicja może znajdować się w woreczkach (pojemnikach) plombowanych przez użytkownika broni lub w przezroczystych torebkach.
3. Zabrania się przechowywania amunicji w magazynkach nabojowych do broni palnej.
4. Od zakazu określonego w ust. 3 można odstąpić, jeżeli względy służbowe wskazują na potrzebę szybkiego pobrania broni palnej gotowej do użycia lub z powodu dużej częstotliwości pobierania broni przez użytkownika. Należy wówczas okresowo rozładowywać magazynek w celu zwolnienia napiętej sprężyny donośnika naboju magazynka.

§ 20.
1. Broń palną przechowywaną w jednostce Policji wydaje się policjantom na czas pełnienia służby, a ponadto w razie:

1) udziału w zajęciach szkoleniowych z wykorzystaniem broni;
2) odbywania treningów strzeleckich i strzelań przewidzianych w programie szkolenia;
3) zarządzenia alarmu w jednostce;
4) okresowej konserwacji broni.

2. Policjant przechowujący broń palną krótką w jednostce Policji obowiązany jest zdać broń palną krótką na przechowanie bezpośrednio po wykonaniu zadań lub zakończeniu zajęć służbowych, w związku z którymi broń była pobrana.
3. Policjanci przechowujący broń palną krótką w miejscu służby w użytkowanej przez siebie szafie metalowej oraz policjanci przechowujący broń w miejscu zamieszkania mogą ją również przechowywać w pomieszczeniach, o których mowa w § 15 ust. 1 pkt. 2. Przy wydawaniu broni palnej krótkiej tym policjantom nie mają zastosowania przepisy ust. 1 i 2.
4. Policjanci, o których mowa w ust. 3, zdają bron palną krótką na przechowanie przed udaniem się na urlop, zwolnienie lekarskie, leczenie szpitalne lub sanatoryjne oraz wyjazd służbowy do innej miejscowości niż ta, w której pełnią służbę, jeżeli nie mają obowiązku zabrania broni ze sobą.
5. Kierownik jednostki Policji obowiązany jest zapewnić warunki do przyjęcia broni palnej krótkiej na przechowanie u dyżurnego jednostki Policji od policjantów z innych jednostek Policji wykonujących czynności służbowe. Broń taką przyjmuje się i wydaje w każdym czasie, odnotowując fakt przyjęcia i wydania broni w książce wydania broni oraz w książce służby.

KONTROLA PRZECHOWYWANIA ORAZ UTRZYMANIA BRONI

§ 21.
1. Kontrolę stanu ilościowego broni palnej i amunicji oraz przestrzegania przepisów związanych z jej posiadaniem, przechowywaniem i zabezpieczeniem przed utraceniem przeprowadzają:

1) w jednostce Policji:

a) dyżurny jednostki Policji - codziennie, w zakresie broni przechowywanej w pomieszczeniu dyżurnego, a wynik kontroli wpisuje się do książki służby,
b) policjant odpowiedzialny za przechowywanie broni w jednostce Policji lub komórce organizacyjnej - codziennie, a w przypadku nie otwierania pomieszczenia lub szafy z bronią sprawdza tylko stan zamknięć i plomb,
c) policjant ds. uzbrojenia - dwa razy w roku w odniesieniu do jednostek Policji bezpośrednio zaopatrywanych oraz raz w roku w odniesieniu do pozostałych jednostek Policji,
d) komisja wyznaczona przez kierownika jednostki Policji do sprawdzenia numerów i stanu ilościowego broni - raz w roku;

2) w oddziałach prewencji Policji oraz w szkołach policyjnych i ośrodkach szkolenia Policji w odniesieniu do broni palnej krótkiej i amunicji przechowywanej w magazynie broni pododdziału:

a) dowódca kompanii (równorzędny) - co najmniej raz w tygodniu,
b) dowódca batalionu (równorzędny) - co najmniej raz na kwartał,
c) komisja wyznaczona przez kierownika jednostki Policji - co najmniej raz w roku;

3) kierownik jednostki Policji organizuje dodatkową kontrolę broni i amunicji w okresie zwalniania policjantów służby kandydackiej, osób, które odbyły ćwiczenia w jednostce Policji, oraz policjantów kończących cykl przeszkolenia w szkołach policyjnych lub ośrodkach szkolenia Policji.

2. Przeprowadzenie kontroli, z wyjątkiem codziennych, odnotowuje się w książce kontroli znajdującej się w miejscu przechowywania broni.

§ 22.
1. Przełożeni, o których mowa w § 3 ust. 3 są zobowiązani:

1) kontrolować co najmniej raz na kwartał stan utrzymania i sprawności broni palnej oraz amunicji;
2) szczegółowo wyjaśniać i wykorzystywać do celów szkoleniowych i pracy wychowawczej stwierdzone fakty:

a) niedbalstwa i lekkomyślności w noszeniu oraz przechowywaniu broni palnej,
b) nieostrożnego i lekkomyślnego obchodzenia się z bronią lub nieuzasadnionego jej użycia, w wyniku którego nastąpiło uszkodzenie ciała lub śmierć,
c) utracenia broni palnej;

3) wszcząć postępowanie dyscyplinarne w stosunku do policjantów winnych zaniedbań i nieprzestrzegania zasad użytkowania broni palnej;
4) nie przydzielać broni, a przydzieloną niezwłocznie odebrać i uniemożliwić dostęp do niej policjantom, którzy:

a) wykazują skłonność do nadużywania alkoholu,
b) swoim zachowaniem budzą uzasadnione podejrzenie, ze mogą użyć broni niezgodnie z przepisami,
c) zostali zawieszeni w czynnościach służbowych,
d) w innych uzasadnionych przypadkach stwarzają podstawy do podjęcia takiej decyzji.

2. Przełożeni oprócz czynności wymienionych w ust. 1 mogą podejmować inne działania mające na celu skuteczne przeciwdziałanie zjawiskom nieprzestrzegania zasad przechowywania i użytkowania broni.

POSTĘPOWANIE W PRZYPADKU UTRACENIA BRONI

§ 23.
1. O utraceniu broni palnej lub amunicji policjanci są zobowiązani niezwłocznie powiadomić dyżurnego najbliższej jednostki Policji, w rejonie której nastąpiło utracenie broni oraz bezpośredniego przełożonego, podając okoliczności utracenia, rodzaj broni, jej serię, numer i rok produkcji oraz ilość utraconej amunicji.
2. Dyżurny jednostki Policji niezwłocznie podejmuje niezbędne czynności zmierzające do odnalezienia broni palnej lub amunicji oraz powiadamia oficera dyżurnego właściwej komendy wojewódzkiej (stołecznej) Policji o fakcie utracenia broni palnej lub amunicji, podając dane określone w ust. 1.
3. Oficer dyżurny komendy wojewódzkiej (stołecznej) Policji o utraceniu broni palnej powiadamia oficera dyżurnego Komendy Głównej Policji, a kopię telegramu przekazuje naczelnikom wydziałów kryminalnego i zaopatrzenia.
4. Niezależnie od powiadomienia, o którym mowa w ust. 1, policjant składa bezpośredniemu przełożonemu pisemny raport zawierający szczegółowe dane dotyczące utracenia broni palnej lub amunicji. Przełożony niezwłocznie przedstawia raport:

1) kierownikowi komórki organizacyjnej Komendy Głównej Policji - w komórkach organizacyjnych Komendy Głównej Policji,
2) komendantowi - w szkołach policyjnych,
3) komendantowi wojewódzkiemu (stołecznemu) Policji - w pozostałych jednostkach Policji.

5. Kierownicy jednostek Policji, o których mowa w ust. 4, powiadamiają o utraceniu broni lub amunicji dyrektora Biura Logistyki Policji Komendy Głównej Policji i dyrektora Biura Gabinet Komendanta Głównego Policji.

UDZIELANIE POZWOLEŃ NA WYWÓZ BRONI PALNEJ ZA GRANICĘ

§ 24.
1. Policjant może wywieźć za granicę broń palną i amunicję do niej po uzyskaniu pozwolenia Komendanta Głównego Policji.

2. Z pisemnym wnioskiem o udzielenie pozwolenia na wywóz broni palnej za granicę występują w przypadku wyjazdu służbowego - kierownik komórki organizacyjnej Komendy Głównej Policji, komendant wojewódzki (stołeczny) Policji, komendant szkoły policyjnej.

Rozdział 4

Przepisy końcowe

§ 25.
Traci moc Zarządzenie Nr 30 Komendanta Głównego Policji z dnia 21 listopada 1997 r. - w sprawie szczegółowych zasad przyznawania i użytkowania broni, palnej służbowej przez policjantów.

§ 26.
Zarządzenie wchodzi w życie z dniem podpisania.