Dz.U.07.89.590
Dz.U.09.11.59
Dz.U.09.65.553
Dz.U.09.85.716
Dz.U.09.131.1076USTAWA
z dnia 26 kwietnia 2007 r.
o zarządzaniu
kryzysowym 1)
Art. 1.
Ustawa określa organy właściwe w sprawach zarządzania kryzysowego oraz ich
zadania i zasady działania w tej dziedzinie, a także zasady finansowania
zadań zarządzania kryzysowego.
Art. 2.
Zarządzanie
kryzysowe to działalność organów administracji publicznej będąca elementem
kierowania bezpieczeństwem narodowym, która polega na zapobieganiu sytuacjom
kryzysowym, przygotowaniu do przejmowania nad nimi kontroli w drodze
zaplanowanych działań, reagowaniu w przypadku wystąpienia sytuacji
kryzysowych, usuwaniu ich skutków oraz odtwarzaniu zasobów i infrastruktury
krytycznej.
Art. 3.
Ilekroć w ustawie
jest mowa o:
1) sytuacji kryzysowej - należy przez to rozumieć sytuację wpływającą
negatywnie na poziom bezpieczeństwa ludzi, mienia w znacznych rozmiarach lub
środowiska, wywołującą znaczne ograniczenia w działaniu właściwych organów
administracji publicznej ze względu na nieadekwatność posiadanych sił i
środków;
2) infrastrukturze krytycznej — należy przez to rozumieć systemy oraz
wchodzące w ich skład powiązane ze sobą funkcjonalnie obiekty, w tym obiekty
budowlane, urządzenia, instalacje, usługi kluczowe dla bezpieczeństwa
państwa i jego obywateli oraz służące zapewnieniu sprawnego funkcjonowania
organów administracji publicznej, a także instytucji i przedsiębiorców.
Infrastruktura krytyczna obejmuje systemy:
a) zaopatrzenia w
energię i paliwa,
b) łączności i sieci teleinformatycznych,
c) finansowe,
d) zaopatrzenia w żywność i wodę,
e) ochrony zdrowia,
f) transportowe i komunikacyjne,
g) ratownicze,
h) zapewniające ciągłość działania administracji publicznej,
i) produkcji, składowania, przechowywania i stosowania substancji
chemicznych i promieniotwórczych, w tym rurociągi substancji
niebezpiecznych;
3) ochronie
infrastruktury krytycznej - należy przez to rozumieć wszelkie działania
zmierzające do zapewnienia funkcjonalności, ciągłości działań i
integralności infrastruktury krytycznej w celu zapobiegania zagrożeniom,
ryzykom lub słabym punktom oraz ograniczenia i neutralizacji ich skutków
oraz szybkiego odtworzenia tej infrastruktury na wypadek awarii, ataków oraz
innych zdarzeń zakłócających jej prawidłowe funkcjonowanie;
4) planowaniu
cywilnym — należy przez to rozumieć:
a) całokształt przedsięwzięć organizacyjnych mających na celu przygotowanie
administracji publicznej do zarządzania kryzysowego,
b) planowanie w
zakresie wspierania Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w razie ich
użycia oraz planowanie wykorzystania Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej
do realizacji zadań z zakresu zarządzania kryzysowego;
5) uchylony
6) powiecie — należy
przez to rozumieć również miasto na prawach powiatu;
7) cyklu planowania
- należy przez to rozumieć okresowe realizowanie etapów: analizowania,
programowania, opracowywania planu lub programu, jego wdrażanie, testowanie
i uruchamianie;
8) siatce
bezpieczeństwa - należy przez to rozumieć zestawienie potencjalnych zagrożeń
ze wskazaniem podmiotu wiodącego przy ich usuwaniu oraz podmiotów
współpracujących;
9) mapie zagrożenia
- należy przez to rozumieć mapę przedstawiającą obszar geograficzny objęty
zasięgiem zagrożenia z uwzględnieniem różnych scenariuszy zdarzeń;
10) mapie ryzyka -
należy przez to rozumieć mapę lub opis przedstawiający potencjalnie
negatywne skutki oddziaływania zagrożenia na ludzi, środowisko, mienie i
infrastrukturę;
11) zdarzeniu o
charakterze terrorystycznym - należy przez to rozumieć sytuację powstałą na
skutek czynu określonego w art. 115 § 20 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. -
Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm.1)) lub zagrożenie
zaistnienia takiego czynu, mogącego doprowadzić do sytuacji kryzysowej.
Art. 4.
1. Zadania z
zakresu planowania cywilnego obejmują:
1) przygotowanie planów zarządzania kryzysowego;
2) przygotowanie struktur uruchamianych w sytuacjach kryzysowych;
3) przygotowanie i utrzymywanie zasobów niezbędnych do wykonania zadań ujętych w
planie zarządzania kryzysowego;
4) utrzymywanie baz danych niezbędnych w procesie zarządzania kryzysowego;
5) przygotowanie rozwiązań na wypadek zniszczenia lub zakłócenia funkcjonowania
infrastruktury krytycznej;
6) zapewnienie spójności między planami zarządzania kryzysowego a innymi planami
sporządzanymi w tym zakresie przez właściwe organy administracji publicznej,
których obowiązek wykonania wynika z odrębnych przepisów.
2. Zadania, o których
mowa w ust. 1, powinny uwzględniać:
1) zapewnienie funkcjonowania administracji publicznej w sytuacji kryzysowej;
2) zapewnienie funkcjonowania i możliwości odtworzenia infrastruktury
krytycznej;
3) zapewnienie ciągłego monitorowania zagrożeń;
4) racjonalne gospodarowanie siłami i środkami w sytuacjach kryzysowych;
5) pomoc udzielaną ludności w zapewnieniu jej warunków przetrwania w sytuacjach
kryzysowych.
Art. 5.
1. Tworzy się
Krajowy Plan Zarządzania Kryzysowego oraz wojewódzkie, powiatowe i gminne
plany zarządzania kryzysowego, zwane dalej "planami zarządzania
kryzysowego".
2. W skład planów
zarządzania kryzysowego wchodzą następujące elementy:
1) plan główny zawierający:
a) charakterystykę zagrożeń oraz ocenę ryzyka ich wystąpienia, w tym
dotyczących infrastruktury krytycznej, oraz mapy ryzyka i mapy zagrożeń,
b) zadania i obowiązki uczestników zarządzania kryzysowego w formie siatki
bezpieczeństwa,
c) zestawienie sił i środków planowanych do wykorzystania w sytuacjach
kryzysowych;
2) zespół
przedsięwzięć na wypadek sytuacji kryzysowych, a w tym:
a) zadania w
zakresie monitorowania zagrożeń,
b) tryb uruchamiania niezbędnych sił i środków, uczestniczących w realizacji
planowanych przedsięwzięć na wypadek sytuacji kryzysowej,
c) procedury reagowania kryzysowego, określające sposób postępowania w
sytuacjach kryzysowych,
d) współdziałanie między siłami, o których mowa w lit. b;
3) załączniki
funkcjonalne planu głównego określające:
a) procedury
realizacji zadań z zakresu zarządzania kryzysowego, w tym związane z ochroną
infrastruktury krytycznej,
b) organizację łączności,
c) organizację systemu monitorowania zagrożeń, ostrzegania i alarmowania,
d) zasady informowania ludności o zagrożeniach i sposobach postępowania na
wypadek zagrożeń,
e) organizację ewakuacji z obszarów zagrożonych,
f) organizację ratownictwa, opieki medycznej, pomocy społecznej oraz pomocy
psychologicznej,
g) organizację ochrony przed zagrożeniami charakterystycznymi dla danego
obszaru,
h) wykaz zawartych umów i porozumień związanych z realizacją zadań zawartych
w planie zarządzania kryzysowego,
i) zasady oraz tryb oceniania i dokumentowania szkód,
j) procedury uruchamiania rezerw państwowych,
k) wykaz infrastruktury krytycznej znajdującej się odpowiednio na terenie
województwa, powiatu lub gminy, objętej planem zarządzania kryzysowego,
l) priorytety w zakresie ochrony oraz odtwarzania infrastruktury krytycznej.
3. Plany zarządzania
kryzysowego podlegają systematycznej aktualizacji, a cykl planowania nie
może być dłuższy niż dwa lata.
4. Cykl planowania
realizują właściwe organy administracji publicznej oraz podmioty
przewidywane do realizacji przedsięwzięć określonych w planie zarządzania
kryzysowego, w zakresie ich dotyczącym.
5. Plany zarządzania
kryzysowego uzgadnia się z kierownikami jednostek organizacyjnych, w
zakresie ich dotyczącym, planowanych do wykorzystania przy realizacji
przedsięwzięć określonych w planie.
Art. 5a.
1. Na potrzeby
Krajowego Planu Zarządzania Kryzysowego, ministrowie kierujący działami
administracji rządowej, kierownicy urzędów centralnych oraz wojewodowie
sporządzają Raport o zagrożeniach bezpieczeństwa narodowego, zwany dalej
"Raportem".
2. Koordynację
przygotowania Raportu zapewnia dyrektor Rządowego Centrum Bezpieczeństwa, a
w części dotyczącej zagrożeń o charakterze terrorystycznym, mogących
doprowadzić do sytuacji kryzysowej, Szef Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego.
3. Raport jest
dokumentem zawierającym następujące elementy:
1) wskazanie najważniejszych zagrożeń przez stworzenie mapy ryzyka;
2) określenie celów strategicznych;
3) określenie priorytetów w reagowaniu na określone zagrożenia;
4) wskazanie sił i środków niezbędnych do osiągnięcia celów strategicznych;
5) programowanie zadań w zakresie poprawy bezpieczeństwa przez uwzględnianie
regionalnych i lokalnych inicjatyw;
6) wnioski zawierające hierarchicznie uporządkowaną listę przedsięwzięć
niezbędnych do osiągnięcia celów strategicznych.
4. Raport przyjmuje
Rada Ministrów w drodze uchwały.
5. Kierunki
działania wynikające z wniosków z Raportu stanowią element Krajowego Planu
Zarządzania Kryzysowego oraz są uwzględniane w planach zarządzania
kryzysowego.
6. Rada Ministrów
określi, w drodze rozporządzenia, sposób, tryb i terminy opracowywania
Raportu, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia odpowiedniego poziomu
bezpieczeństwa narodowego.
Art. 5b.
1. Rada Ministrów
przyjmuje, w drodze uchwały, Narodowy Program Ochrony Infrastruktury
Krytycznej, zwany dalej "programem", którego celem jest stworzenie warunków
do poprawy bezpieczeństwa infrastruktury krytycznej, w szczególności w
zakresie:
1) zapobiegania zakłóceniom funkcjonowania infrastruktury krytycznej;
2) przygotowania na sytuacje kryzysowe mogące niekorzystnie wpłynąć na
infrastrukturę krytyczną;
3) reagowania w sytuacjach zniszczenia lub zakłócenia funkcjonowania
infrastruktury krytycznej;
4) odtwarzania infrastruktury krytycznej.
2. Program określa:
1) narodowe priorytety, cele, wymagania oraz standardy, służące zapewnieniu
sprawnego funkcjonowania infrastruktury krytycznej;
2) ministrów kierujących działami administracji rządowej i kierowników
urzędów centralnych odpowiedzialnych za systemy, o których mowa w art. 3 pkt
2;
3) szczegółowe kryteria pozwalające wyodrębnić obiekty, instalacje,
urządzenia i usługi wchodzące w skład systemów infrastruktury krytycznej,
biorąc pod uwagę ich znaczenie dla funkcjonowania państwa i zaspokojenia
potrzeb obywateli.
3. Program
przygotowuje dyrektor Rządowego Centrum Bezpieczeństwa we współpracy z
ministrami i kierownikami urzędów centralnych odpowiedzialnymi za systemy, o
których mowa w art. 3 pkt 2, oraz właściwymi w sprawach bezpieczeństwa
narodowego.
4. Programem
obejmuje się infrastrukturę krytyczną w podziale na systemy, o których mowa
w art. 3 pkt 2.
5. Program podlega
aktualizacji nie rzadziej niż raz na dwa lata.
6. Do programu
stosuje się przepisy o ochronie informacji niejawnych.
7. Dyrektor
Rządowego Centrum Bezpieczeństwa:
1) na podstawie
szczegółowych kryteriów, o których mowa w ust. 2 pkt 3, we współpracy z
odpowiednimi ministrami odpowiedzialnymi za systemy, sporządza jednolity
wykaz obiektów, instalacji, urządzeń i usług wchodzących w skład
infrastruktury krytycznej z podziałem na systemy;
2) opracowuje wyciągi z wykazu infrastruktury krytycznej, o którym mowa w
pkt 1, znajdującej się w danym systemie oraz przekazuje je ministrom i
kierownikom urzędów centralnych odpowiedzialnym za dany system;
3) opracowuje wyciągi z wykazu infrastruktury krytycznej, o którym mowa w
pkt 1, znajdującej się na terenie województw oraz przekazuje je właściwym
wojewodom;
4) informuje o ujęciu w wykazie, o którym mowa w pkt 1, obiektów, instalacji
lub urządzeń - ich właścicieli, posiadaczy samoistnych i zależnych.
8. Właściwi
wojewodowie, jeżeli istnieje potrzeba wynikająca z wojewódzkiego planu
zarządzania kryzysowego, są upoważnieni do przekazywania niezbędnej
informacji o infrastrukturze krytycznej na terenie województwa właściwemu
organowi administracji publicznej działającemu na tym terenie, z zachowaniem
przepisów o ochronie informacji niejawnych.
9. Rada Ministrów
określi, w drodze rozporządzenia, sposób realizacji określonych w ustawie
obowiązków i współpracy w zakresie programu przez organy administracji
publicznej i służby odpowiedzialne za bezpieczeństwo narodowe z
właścicielami oraz posiadaczami samoistnymi i zależnymi obiektów,
instalacji, urządzeń i usług infrastruktury krytycznej oraz innymi organami
i służbami publicznymi, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia
odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa infrastruktury krytycznej.
Art. 6.
1. Zadania z zakresu
ochrony infrastruktury krytycznej obejmują:
1) gromadzenie i przetwarzanie informacji dotyczących zagrożeń
infrastruktury krytycznej;
2) uchylony
3) opracowywanie i wdrażanie procedur na wypadek wystąpienia zagrożeń
infrastruktury krytycznej;
4) odtwarzanie infrastruktury krytycznej;
5) współpracę między administracją publiczną a właścicielami oraz
posiadaczami samoistnymi i zależnymi obiektów, instalacji lub urządzeń
infrastruktury krytycznej w zakresie jej ochrony.
2. uchylony
3. uchylony
4. uchylony
5. Właściciele oraz posiadacze samoistni i zależni obiektów, instalacji lub
urządzeń infrastruktury krytycznej mają obowiązek ich ochrony, w
szczególności przez przygotowanie i wdrażanie, stosownie do przewidywanych
zagrożeń, planów ochrony infrastruktury krytycznej oraz utrzymywanie
własnych systemów rezerwowych zapewniających bezpieczeństwo i
podtrzymujących funkcjonowanie tej infrastruktury, do czasu jej pełnego
odtworzenia.
5a. Właściciele,
posiadacze samoistni i zależni, o których mowa w ust. 5, mają obowiązek
wyznaczyć, w terminie 30 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w
art. 5b ust. 7 pkt 4, osobę odpowiedzialną za utrzymywanie kontaktów z
podmiotami właściwymi w zakresie ochrony infrastruktury krytycznej.
6. Jeżeli dla
obiektów, instalacji, urządzeń i usług infrastruktury krytycznej istnieją,
tworzone na podstawie innych przepisów, plany odpowiadające wymogom planu
ochrony infrastruktury krytycznej, uznaje się, iż wymóg posiadania takiego
planu jest spełniony.
7. Rada Ministrów
określi, w drodze rozporządzenia:
1) sposób tworzenia, aktualizacji oraz strukturę planów, o których mowa w ust.
5,
2) warunki i tryb uznania spełnienia obowiązku posiadania planu odpowiadającego
wymogom planu ochrony infrastruktury krytycznej
- uwzględniając potrzebę zapewnienia ciągłości funkcjonowania infrastruktury
krytycznej.
Art. 7.
1. Rada Ministrów
sprawuje zarządzanie kryzysowe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2. W przypadkach niecierpiących zwłoki zarządzanie kryzysowe sprawuje
minister właściwy do spraw wewnętrznych, zawiadamiając niezwłocznie o swoich
działaniach Prezesa Rady Ministrów.
3. Decyzje podjęte przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych podlegają
rozpatrzeniu na najbliższym posiedzeniu Rady Ministrów.
4. Prezes Rady Ministrów, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji
niejawnych, określa, w drodze zarządzenia, wykaz przedsięwzięć i procedur
systemu zarządzania kryzysowego z uwzględnieniem zobowiązań wynikających z
członkostwa w Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego oraz organy
odpowiedzialne za ich uruchamianie.
Art. 8.
1. Przy Radzie
Ministrów tworzy się Rządowy Zespół Zarządzania Kryzysowego, zwany dalej
„Zespołem", jako organ opiniodawczo-doradczy właściwy w sprawach inicjowania
i koordynowania działań podejmowanych w zakresie zarządzania kryzysowego.
2. W skład Zespołu
wchodzą:
1) Prezes Rady Ministrów — przewodniczący;
2) Minister Obrony Narodowej i minister właściwy do spraw wewnętrznych —
zastępcy przewodniczącego;
3) Minister Spraw
Zagranicznych;
4) Minister
Koordynator Służb Specjalnych — jeżeli został powołany.
3. W posiedzeniach
Zespołu, na prawach członka, biorą udział wyznaczona przez przewodniczącego,
w zależności od potrzeb, następujące organy administracji rządowej:
1) ministrowie
kierujący działami administracji rządowej:
a) administracja publiczna,
b) budownictwo, gospodarka przestrzenna i mieszkaniowa,
c) finanse publiczne,
d) gospodarka,
e) gospodarka morska,
f) gospodarka wodna,
g) instytucje finansowe,
h) informatyzacja,
i) kultura i ochrona dziedzictwa narodowego,
j) łączność,
k) oświata i wychowanie,
l) rolnictwo,
m) sprawiedliwość,
n) środowisko,
o) transport,
p) zdrowie,
q) praca,
r) zabezpieczenie społeczne,
s) Skarb Państwa;
2) Główny Geodeta Kraju;
2a) Główny Inspektor
Ochrony Środowiska;
3) Główny Inspektor Sanitarny;
4) Główny Lekarz Weterynarii;
5) Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej;
6) Komendant Główny Policji;
7) Komendant Główny Straży Granicznej;
7a) Prezes Krajowego
Zarządu Gospodarki Wodnej;
8) Prezes Państwowej Agencji Atomistyki;
9) Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego;
10) Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego;
11) Szef Agencji Wywiadu;
12) Szef Obrony Cywilnej Kraju;
13) Szef Służby Kontrwywiadu Wojskowego;
14) Szef Służby Wywiadu Wojskowego.
4. Prezydent
Rzeczypospolitej Polskiej może skierować do prac Zespołu, na prawach
członka, Szefa Biura Bezpieczeństwa Narodowego lub innego przedstawiciela.
5. Przewodniczący może zapraszać do udziału w posiedzeniach Zespołu, na
prawach członka, inne osoby.
6. W przypadku nieobecności przewodniczącego, pracami Zespołu kieruje
wyznaczony przez niego zastępca albo członek Zespołu, w którego właściwości
— wynikającej z kierowania danym działem administracji rządowej — pozostaje
rodzaj zaistniałej sytuacji kryzysowej.
7. Członkowie Zespołu mogą wyznaczać do udziału w jego pracach swoich
przedstawicieli:
1) Prezes Rady Ministrów — wiceprezesa Rady Ministrów;
2) ministrowie — sekretarza lub podsekretarza stanu;
3) organy, o których mowa w ust. 3 pkt 2—14 — swojego zastępcę.
8. uchylony
Art. 9.
1. Do zadań Zespołu
należy:
1) przygotowywanie propozycji użycia sił i środków niezbędnych do opanowania
sytuacji kryzysowych;
2) doradzanie w zakresie koordynacji działań organów administracji rządowej,
instytucji państwowych i służb w sytuacjach kryzysowych;
3) opiniowanie sprawozdań końcowych z działań podejmowanych w związku z
zarządzaniem kryzysowym;
4) opiniowanie
potrzeb w zakresie odtwarzania infrastruktury lub przywrócenia jej
pierwotnego charakteru;
5) opiniowanie i
przedkładanie Radzie Ministrów Krajowego Planu Zarządzania Kryzysowego;
6) uchylony
7) opiniowanie projektu zarządzenia Prezesa Rady Ministrów, o którym mowa w
art. 7 ust. 4;
8) uchylony
9) uchylony
2. uchylony
3. Prezes Rady
Ministrów określi, w drodze zarządzenia, organizację i tryb pracy Zespołu, z
uwzględnieniem rozwiązań pozwalających na niezwłoczne zebranie się Zespołu i
zapewnienie uzyskania pełnej informacji o zdarzeniach będących przedmiotem
posiedzenia.
Art. 10.
1. Tworzy się
Rządowe Centrum Bezpieczeństwa, zwane dalej „Centrum", będące państwową
jednostką budżetową podległą Prezesowi Rady Ministrów.
2. Centrum kieruje dyrektor powoływany i odwoływany przez Prezesa Rady
Ministrów.
2a. Dyrektor Centrum
pełni funkcję sekretarza Zespołu, o którym mowa w art. 8 ust. 1.
3. Zastępców dyrektora Centrum powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów, na
wniosek dyrektora Centrum.
4. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, organizację i
tryb działania Centrum, uwzględniając potrzebę ciągłości funkcjonowania
Centrum.
Art. 11.
1. Centrum zapewnia
obsługę Rady Ministrów, Prezesa Rady Ministrów, Zespołu i ministra
właściwego do spraw wewnętrznych w sprawach zarządzania kryzysowego oraz
pełni funkcję krajowego centrum zarządzania kryzysowego.
2. Do zadań Centrum należy:
1) planowanie
cywilne, w tym:
a) przedstawianie szczegółowych sposobów i środków reagowania na zagrożenia
oraz ograniczania ich skutków,
b) opracowywanie i aktualizowanie Krajowego Planu Zarządzania Kryzysowego,
we współpracy z właściwymi komórkami organizacyjnymi urzędów obsługujących
ministrów oraz kierowników urzędów centralnych,
c) analiza i ocena możliwości wystąpienia zagrożeń lub ich rozwoju,
d) gromadzenie informacji o zagrożeniach i analiza zebranych materiałów,
e) wypracowywanie wniosków i propozycji zapobiegania i przeciwdziałania
zagrożeniom,
f) planowanie wykorzystania Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej do
wykonywania zadań, o których mowa w art. 25 ust. 3,
g) planowanie wsparcia przez organy administracji publicznej realizacji
zadań Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej;
2) monitorowanie
potencjalnych zagrożeń;
2a) uzgadnianie
planów zarządzania kryzysowego sporządzanych przez ministrów kierujących
działami administracji rządowej i kierowników urzędów centralnych;
3) przygotowanie
uruchamiania, w przypadku zaistnienia zagrożeń, procedur związanych z
zarządzaniem kryzysowym;
4) przygotowywanie
projektów opinii i stanowisk Zespołu;
5) przygotowywanie i
obsługa techniczno-organizacyjna prac Zespołu;
5a) zapewnienie
koordynacji polityki informacyjnej organów administracji publicznej w czasie
sytuacji kryzysowej;
6) współdziałanie z
podmiotami, komórkami i jednostkami organizacyjnymi Organizacji Traktatu
Północnoatlantyckiego i Unii Europejskiej oraz innych organizacji
międzynarodowych, odpowiedzialnymi za zarządzanie kryzysowe i ochronę
infrastruktury krytycznej;
7) organizowanie, prowadzenie i koordynacja szkoleń i ćwiczeń z zakresu
zarządzania kryzysowego oraz udział w ćwiczeniach krajowych i międzynarodowych;
8) zapewnienie obiegu informacji między krajowymi i zagranicznymi organami i
strukturami zarządzania kryzysowego;
9) realizacja zadań stałego dyżuru w ramach gotowości obronnej państwa;
10) realizacja zadań z zakresu zapobiegania, przeciwdziałania i usuwania
skutków zdarzeń o charakterze terrorystycznym;
10a) współdziałanie
z Szefem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w zakresie zapobiegania,
przeciwdziałania i usuwania skutków zdarzeń o charakterze terrorystycznym;
11) realizacja zadań planistycznych i programowych z zakresu ochrony
infrastruktury krytycznej, w tym opracowywanie i aktualizacja załącznika
funkcjonalnego do Krajowego Planu Zarządzania Kryzysowego dotyczącego
ochrony infrastruktury krytycznej, a także współpraca, jako krajowy punkt
kontaktowy, z instytucjami Unii Europejskiej i Organizacji Traktatu
Północnoatlantyckiego oraz ich krajami członkowskimi w zakresie ochrony
infrastruktury krytycznej;
12) uchylony
13) przygotowanie projektu zarządzenia Prezesa Rady Ministrów, o którym mowa
w art. 7 ust. 4;
14) informowanie,
zgodnie z właściwością, podmiotów, o których mowa w art. 8 ust. 2 i 3, o
potencjalnych zagrożeniach oraz działaniach podjętych przez właściwe organy;
15) współdziałanie z
centrami zarządzania kryzysowego organów administracji publicznej.
2a. Koszty związane
z funkcjonowaniem Centrum są pokrywane z budżetu państwa z części, której
dysponentem jest minister właściwy do spraw wewnętrznych.
3. Rada Ministrów lub Prezes Rady Ministrów mogą zlecić Centrum dodatkowe
zadania związane z zarządzaniem kryzysowym.
Art. 11a.
Centrum informuje Komisję Europejską i państwa członkowskie Unii
Europejskiej o środkach zastosowanych w sytuacji kryzysowej w celu
zabezpieczenia prawidłowego działania publicznej sieci telekomunikacyjnej
oraz stacji nadawczych i odbiorczych używanych do zapewnienia
bezpieczeństwa, w zakresie dotyczącym systemu łączności i sieci
teleinformatycznych.
Art. 12.
1. Ministrowie
kierujący działami administracji rządowej oraz kierownicy urzędów
centralnych realizują, zgodnie z zakresem swojej właściwości, zadania
dotyczące zarządzania kryzysowego.
2. Ministrowie i
kierownicy, o których mowa w ust. 1, opracowują plany zarządzania
kryzysowego, w których w szczególności uwzględnia się:
1) analizę i ocenę możliwości wystąpienia zagrożeń, w tym dla infrastruktury
krytycznej uwzględnionej w wykazie, o którym mowa w art. 5b ust. 7 pkt 1;
2) szczegółowe sposoby i środki reagowania na zagrożenia oraz ograniczania i
likwidacji ich skutków;
3) organizację monitoringu zagrożeń i realizację zadań stałego dyżuru w ramach
podwyższania gotowości obronnej państwa;
4) organizację realizacji zadań z zakresu ochrony infrastruktury krytycznej.
2a. Plany, o których
mowa w ust. 2, są uzgadniane z dyrektorem Centrum i stanowią załączniki
funkcjonalne do Krajowego Planu Zarządzania Kryzysowego.
2b. Ministrowie i
kierownicy, o których mowa w ust. 1, na potrzeby realizacji zadań z zakresu
zarządzania kryzysowego tworzą zespoły zarządzania kryzysowego, w skład
których wchodzą kierujący właściwymi komórkami organizacyjnymi urzędu
obsługującego ministra lub kierownika, o których mowa w ust. 1, a także inne
osoby przez nich wskazane.
2c. Do zadań
zespołów, o których mowa w ust. 2b, należy:
1) dokonywanie okresowej oceny zagrożeń na potrzeby Raportu;
2) opiniowanie projektów planów zarządzania kryzysowego, o których mowa w
ust. 2;
3) opiniowanie wykazu obiektów, instalacji i urządzeń wchodzących w skład
infrastruktury krytycznej w ramach swoich właściwości;
4) wypracowywanie wniosków i propozycji dotyczących zapobiegania i
przeciwdziałania zagrożeniom.
3. uchylony
4. Ministrowie i kierownicy, o których mowa w ust. 1, określają, w drodze
zarządzenia, organizację, skład oraz miejsce i tryb pracy zespołów
zarządzania kryzysowego.
Art. 12a.
1. Zadania z zakresu
przeciwdziałania, zapobiegania i usuwania skutków zdarzeń o charakterze
terrorystycznym są realizowane we współpracy z organami administracji
rządowej właściwymi w tych sprawach, w szczególności z Szefem Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego.
2. Organy administracji publicznej, posiadacze samoistni i zależni obiektów,
instalacji lub urządzeń infrastruktury krytycznej są obowiązani niezwłocznie
przekazywać Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, będące w ich
posiadaniu, informacje dotyczące zagrożeń o charakterze terrorystycznym dla
tej infrastruktury krytycznej, w tym zagrożeń dla funkcjonowania systemów i
sieci energetycznych, wodnokanalizacyjnych, ciepłowniczych oraz
teleinformatycznych istotnych z punktu widzenia bezpieczeństwa państwa, a
także działań, które mogą prowadzić do zagrożenia życia lub zdrowia ludzi,
mienia w znacznych rozmiarach, dziedzictwa narodowego lub środowiska.
3. Szef Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, w przypadku podjęcia informacji o możliwości
wystąpienia sytuacji kryzysowej będącej skutkiem zdarzenia o charakterze
terrorystycznym, zagrażającego infrastrukturze krytycznej, życiu lub zdrowiu
ludzi, mieniu w znacznych rozmiarach, dziedzictwu narodowemu lub środowisku,
może udzielać zaleceń organom i podmiotom zagrożonym tymi działaniami oraz
przekazywać im niezbędne informacje służące przeciwdziałaniu zagrożeniom.
4. Szef Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego o podjętych działaniach, o których mowa w ust.
3, informuje dyrektora Centrum.
Art. 13.
1. Ministrowie i
centralne organy administracji rządowej, do których zakresu działania należą
sprawy związane z zapewnieniem bezpieczeństwa narodowego, w tym ochrony
ludności lub gospodarczych podstaw bezpieczeństwa państwa, tworzą centra
zarządzania kryzysowego.
2. Do zadań centrów, o których mowa w ust. 1, należy:
1) pełnienie całodobowego dyżuru w celu zapewnienia przepływu informacji na
potrzeby zarządzania kryzysowego;
2) współdziałanie z centrami zarządzania kryzysowego organów administracji
publicznej;
3) nadzór nad funkcjonowaniem systemu wykrywania i alarmowania oraz systemu
wczesnego ostrzegania ludności;
4) współpraca z podmiotami realizującymi monitoring środowiska;
5) współdziałanie z podmiotami prowadzącymi akcje ratownicze, poszukiwawcze
i humanitarne;
6) dokumentowanie działań podejmowanych przez centrum;
7) realizacja zadań stałego dyżuru na potrzeby podwyższania gotowości
obronnej państwa;
8) współdziałanie na wszystkich szczeblach administracji rządowej w zakresie
informowania i przekazywania poleceń do wykonania w systemie całodobowym dla
jednostek ochrony zdrowia w przypadkach awaryjnych, losowych, jak również
zaburzeń funkcjonowania systemu.
2a. Obowiązek
utworzenia centrum zarządzania kryzysowego uznaje się za spełniony jeżeli
organ, o którym mowa w ust. 1, utworzył komórkę organizacyjną w urzędzie go
obsługującym lub jednostkę organizacyjną jemu podległą lub nadzorowaną,
odpowiedzialną za pełnienie całodobowych dyżurów i stwarzającą gwarancję
realizacji zadań, o których mowa w ust. 2.
3. Rada Ministrów, w
drodze rozporządzenia, określi organy administracji rządowej, które utworzą
centra zarządzania kryzysowego, oraz sposób ich funkcjonowania,
uwzględniając w szczególności warunki techniczne i standardy ich wyposażenia
oraz procedury współpracy z Rządowym Centrum Bezpieczeństwa i innymi
organami administracji publicznej.
Art. 14.
1. Organem właściwym
w sprawach zarządzania kryzysowego na terenie województwa jest wojewoda.
2. Do zadań wojewody w sprawach zarządzania kryzysowego należy:
1) kierowanie
monitorowaniem, planowaniem, reagowaniem i usuwaniem skutków zagrożeń na
terenie województwa;
2) realizacja zadań z zakresu planowania cywilnego, w tym:
a) wydawanie starostom zaleceń do powiatowych planów zarządzania kryzysowego,
b) zatwierdzanie powiatowych planów zarządzania kryzysowego,
c) przygotowywanie i przedkładanie do zatwierdzenia ministrowi właściwemu do
spraw wewnętrznych wojewódzkiego planu zarządzania kryzysowego,
d) realizacja wytycznych do wojewódzkich planów zarządzania kryzysowego;
3) zarządzanie,
organizowanie i prowadzenie szkoleń, ćwiczeń i treningów z zakresu zarządzania
kryzysowego;
4) wnioskowanie o użycie pododdziałów lub oddziałów Sił Zbrojnych
Rzeczypospolitej Polskiej do wykonywania zadań, o których mowa w art. 25
ust. 3;
5) wykonywanie przedsięwzięć wynikających z dokumentów planistycznych
wykonywanych w ramach planowania operacyjnego realizowanego w województwie;
6) zapobieganie, przeciwdziałanie i usuwanie skutków zdarzeń o charakterze
terrorystycznym;
6a) współdziałanie z
Szefem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w zakresie zapobiegania,
przeciwdziałania i usuwania skutków zdarzeń o charakterze terrorystycznym;
7) organizacja wykonania zadań z zakresu ochrony infrastruktury krytycznej;
8) uchylony
3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii dyrektora
Centrum, wydaje, w drodze zarządzenia, wojewodom wytyczne do wojewódzkich
planów zarządzania kryzysowego.
4. Minister właściwy do spraw wewnętrznych zatwierdza wojewódzkie plany
zarządzania kryzysowego i ich aktualizacje, po zasięgnięciu opinii dyrektora
Centrum.
5. Zadania, o
których mowa w ust. 2, wykonuje wojewoda we współpracy z właściwymi organami
administracji publicznej.
6. Do zadań komórki organizacyjnej właściwej w sprawach zarządzania
kryzysowego w urzędzie wojewódzkim należy w szczególności:
1) gromadzenie i przetwarzanie danych oraz ocena zagrożeń występujących na
obszarze województwa;
2) monitorowanie, analizowanie i prognozowanie rozwoju zagrożeń na obszarze
województwa;
3) dostarczanie niezbędnych informacji dotyczących aktualnego stanu
bezpieczeństwa dla wojewódzkiego zespołu zarządzania kryzysowego, zespołu
zarządzania kryzysowego działającego w urzędzie obsługującym ministra
właściwego do spraw wewnętrznych oraz Centrum;
4) współpraca z powiatowymi zespołami zarządzania kryzysowego;
5) zapewnienie funkcjonowania wojewódzkiego zespołu zarządzania kryzysowego,
w tym dokumentowanie jego prac;
6) realizacja zadań stałego dyżuru w ramach gotowości obronnej państwa;
7) opracowywanie i aktualizacja wojewódzkiego planu zarządzania kryzysowego;
8) przygotowywanie, w oparciu o analizę zagrożeń w poszczególnych powiatach,
zaleceń wojewody do powiatowych planów zarządzania kryzysowego;
9) opiniowanie oraz
przedkładanie do zatwierdzenia wojewodzie powiatowych planów zarządzania
kryzysowego;
10) opracowywanie i aktualizacja wojewódzkiego planu ochrony infrastruktury
krytycznej;
11) planowanie wsparcia innych organów właściwych w sprawach zarządzania
kryzysowego;
12) planowanie użycia pododdziałów lub oddziałów Sił Zbrojnych
Rzeczypospolitej Polskiej do wykonywania zadań, o których mowa w art. 25
ust. 3;
13) planowanie wsparcia przez organy administracji publicznej realizacji
zadań Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
7. Organem pomocniczym wojewody w zapewnieniu wykonywania zadań zarządzania
kryzysowego jest wojewódzki zespół zarządzania kryzysowego, powoływany przez
wojewodę, który określa jego skład, organizację, siedzibę oraz tryb pracy,
zwany dalej „zespołem wojewódzkim".
8. Do zadań zespołu wojewódzkiego należy w szczególności:
1) ocena występujących i potencjalnych zagrożeń mogących mieć wpływ na
bezpieczeństwo publiczne i prognozowanie tych zagrożeń;
2) przygotowywanie
propozycji działań i przedstawianie wojewodzie wniosków dotyczących
wykonania, zmiany lub zaniechania działań ujętych w wojewódzkim planie
zarządzania kryzysowego;
3) przekazywanie do wiadomości publicznej informacji związanych z
zagrożeniami;
4) opiniowanie wojewódzkiego planu zarządzania kryzysowego;
5) opiniowanie wojewódzkiego planu ochrony infrastruktury krytycznej.
9. W skład zespołu wojewódzkiego wchodzą wojewoda jako przewodniczący,
kierownik komórki organizacyjnej właściwej w sprawach zarządzania
kryzysowego w urzędzie wojewódzkim jako zastępca przewodniczącego, a także
inne osoby wskazane przez przewodniczącego w zależności od potrzeb spośród:
1) kierowników
zespolonych służb, inspekcji i straży wojewódzkich;
2) osób zatrudnionych w urzędzie wojewódzkim lub w jednostkach
organizacyjnych służb, inspekcji i straży wojewódzkich;
3) osób zatrudnionych w regionalnych zarządach gospodarki wodnej,
wojewódzkich zarządach melioracji i urządzeń wodnych oraz Instytucie
Meteorologii i Gospodarki Wodnej.
10. Przewodniczący może postanowić o włączeniu w skład zespołu wojewódzkiego
Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego lub jego przedstawiciela.
11. W skład zespołu wojewódzkiego może wchodzić przedstawiciel samorządu
województwa, wyznaczony przez marszałka województwa.
12. W skład zespołu wojewódzkiego mogą wchodzić inne osoby zaproszone przez
przewodniczącego.
Art. 15.
Zarząd województwa
uczestniczy w realizacji zadań z zakresu zarządzania kryzysowego, w tym
planowania cywilnego, wynikających z jego kompetencji.
Art. 16.
1. Tworzy się
wojewódzkie centra zarządzania kryzysowego, których obsługę zapewniają
komórki organizacyjne właściwe w sprawach zarządzania kryzysowego w urzędach
wojewódzkich.
2. Do zadań wojewódzkich centrów zarządzania kryzysowego należy:
1) pełnienie całodobowego dyżuru w celu zapewnienia przepływu informacji na
potrzeby zarządzania kryzysowego;
2) współdziałanie z centrami zarządzania kryzysowego organów administracji
publicznej;
3) nadzór nad funkcjonowaniem systemu wykrywania i alarmowania oraz systemu
wczesnego ostrzegania ludności;
4) współpraca z podmiotami realizującymi monitoring środowiska;
5) współdziałanie z
podmiotami prowadzącymi akcje ratownicze, poszukiwawcze i humanitarne;
6) dokumentowanie działań podejmowanych przez centrum;
7) realizacja zadań stałego dyżuru na potrzeby podwyższania gotowości
obronnej państwa;
8) uchylony
Art. 17.
1. Organem właściwym
w sprawach zarządzania kryzysowego na obszarze powiatu jest starosta jako
przewodniczący zarządu powiatu.
2. Do zadań starosty w sprawach zarządzania kryzysowego należy:
1) kierowanie
monitorowaniem, planowaniem, reagowaniem i usuwaniem skutków zagrożeń na
terenie powiatu;
2) realizacja zadań z zakresu planowania cywilnego, w tym:
a) opracowywanie i przedkładanie wojewodzie do zatwierdzenia powiatowego planu
zarządzania kryzysowego,
b) realizacja zaleceń do powiatowych planów zarządzania kryzysowego,
c) wydawanie organom gminy zaleceń do gminnego planu zarządzania kryzysowego,
d) zatwierdzanie gminnego planu zarządzania kryzysowego;
3) zarządzanie,
organizowanie i prowadzenie szkoleń, ćwiczeń i treningów z zakresu zarządzania
kryzysowego;
4) wykonywanie przedsięwzięć wynikających z planu operacyjnego
funkcjonowania powiatów i miast na prawach powiatu;
5) zapobieganie, przeciwdziałanie i usuwanie skutków zdarzeń o charakterze
terrorystycznym;
5a) współdziałanie z
Szefem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w zakresie przeciwdziałania,
zapobiegania i usuwania skutków zdarzeń o charakterze terrorystycznym;
6) organizacja i realizacja zadań z zakresu ochrony infrastruktury
krytycznej.
3. Zadania, o których mowa w ust. 2, starosta wykonuje przy pomocy
powiatowej administracji zespolonej i jednostek organizacyjnych powiatu.
4. Starosta wykonuje zadania zarządzania kryzysowego przy pomocy powiatowego
zespołu zarządzania kryzysowego powołanego przez starostę, który określa
jego skład, organizację, siedzibę oraz tryb pracy, zwanego dalej „zespołem
powiatowym".
5. Zespół powiatowy wykonuje na obszarze powiatu zadania przewidziane dla
zespołu wojewódzkiego.
6. W skład zespołu
powiatowego, którego pracami kieruje starosta, wchodzą osoby powołane
spośród:
1) osób zatrudnionych w starostwie powiatowym, powiatowych jednostkach
organizacyjnych lub jednostkach organizacyjnych stanowiących aparat
pomocniczy kierowników zespolonych służb, inspekcji i straży powiatowych;
2) przedstawicieli społecznych organizacji ratowniczych.
7. W skład zespołu powiatowego mogą wchodzić inne osoby zaproszone przez
starostę.
Art. 18.
1. Tworzy się
powiatowe centra zarządzania kryzysowego.
2. Powiatowe centra zarządzania kryzysowego zapewniają przepływ informacji na
potrzeby zarządzania kryzysowego oraz wykonują odpowiednio zadania, o których
mowa w art. 16 ust. 2.
3. Organizację, siedzibę oraz tryb pracy powiatowego centrum zarządzania
kryzysowego, w tym sposób całodobowego alarmowania członków zespołu zarządzania
kryzysowego oraz sposób zapewnienia całodobowego obiegu informacji w sytuacjach
kryzysowych, określa starosta.
4. W miejscowościach będących jednocześnie siedzibami powiatów i miast na
prawach powiatu, na podstawie porozumienia zawartego między tymi jednostkami
samorządu terytorialnego, może być tworzone wspólne centrum zarządzania
kryzysowego obejmujące zasięgiem działania obszar obu jednostek samorządu
terytorialnego.
Art. 19.
1. Organem właściwym
w sprawach zarządzania kryzysowego na terenie gminy jest wójt, burmistrz,
prezydent miasta.
2. Do zadań wójta, burmistrza, prezydenta miasta w sprawach zarządzania
kryzysowego należy:
1) kierowanie
monitorowaniem, planowaniem, reagowaniem i usuwaniem skutków zagrożeń na
terenie gminy;
2) realizacja zadań z zakresu planowania cywilnego, w tym:
a) realizacja zaleceń do gminnego planu zarządzania kryzysowego,
b) opracowywanie i przedkładanie staroście do zatwierdzenia gminnego planu
zarządzania kryzysowego;
3) zarządzanie, organizowanie i prowadzenie szkoleń, ćwiczeń i treningów z
zakresu zarządzania kryzysowego;
4) wykonywanie przedsięwzięć wynikających z planu operacyjnego
funkcjonowania gmin i gmin o statusie miasta;
5) zapobieganie, przeciwdziałanie i usuwanie skutków zdarzeń o charakterze
terrorystycznym;
5a) współdziałanie z
Szefem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w zakresie przeciwdziałania,
zapobiegania i usuwania skutków zdarzeń o charakterze terrorystycznym;
6) organizacja i realizacja zadań z zakresu ochrony infrastruktury
krytycznej.
3. Zadania, o których mowa w ust. 2, wójt, burmistrz, prezydent miasta
wykonuje przy pomocy komórki organizacyjnej urzędu gminy (miasta) właściwej
w sprawach zarządzania kryzysowego.
4. Organem pomocniczym wójta, burmistrza, prezydenta miasta w zapewnieniu
wykonywania zadań zarządzania kryzysowego jest gminny zespół zarządzania
kryzysowego powoływany przez wójta, burmistrza, prezydenta miasta, który
określa jego skład, organizację, siedzibę oraz tryb pracy, zwany dalej
„zespołem gminnym".
5. Zespół gminny wykonuje na obszarze gminy zadania przewidziane dla zespołu
wojewódzkiego.
6. W skład zespołu gminnego, którego pracami kieruje wójt, burmistrz,
prezydent miasta, wchodzą osoby powołane spośród:
1) osób zatrudnionych w urzędzie gminy, gminnych jednostkach organizacyjnych
lub jednostkach pomocniczych;
2) pracowników zespolonych służb, inspekcji i straży, skierowanych przez
przełożonych do wykonywania zadań w tym zespole na wniosek wójta,
burmistrza, prezydenta miasta;
3) przedstawicieli społecznych organizacji ratowniczych.
7. W skład zespołu gminnego mogą wchodzić inne osoby zaproszone przez wójta,
burmistrza, prezydenta miasta.
Art. 20.
1. Wójt, burmistrz,
prezydent miasta zapewnia na obszarze gminy (miasta) realizację
następujących zadań:
1) całodobowe
alarmowanie członków gminnego zespołu zarządzania kryzysowego, a w
sytuacjach kryzysowych zapewnienie całodobowego dyżuru w celu zapewnienia
przepływu informacji oraz dokumentowania prowadzonych czynności;
2) współdziałanie z centrami zarządzania kryzysowego organów administracji
publicznej;
3) nadzór nad funkcjonowaniem systemu wykrywania i alarmowania oraz systemu
wczesnego ostrzegania ludności;
4) współpracę z podmiotami realizującymi monitoring środowiska;
5) współdziałanie z podmiotami prowadzącymi akcje ratownicze, poszukiwawcze
i humanitarne;
6) realizację zadań stałego dyżuru na potrzeby podwyższania gotowości
obronnej państwa.
2. W celu realizacji zadań, o których mowa w ust. 1, wójt, burmistrz,
prezydent miasta może tworzyć gminne (miejskie) centra zarządzania
kryzysowego.
3. Art. 18 ust. 4
stosuje się odpowiednio.
Art. 20a.
Organy właściwe w
sprawach zarządzania kryzysowego oraz dyrektor Centrum mają prawo żądania
udzielenia informacji, gromadzenia i przetwarzania danych niezbędnych do
realizacji zadań określonych w ustawie.
Art. 21.
Obowiązek podjęcia
działań w zakresie zarządzania kryzysowego spoczywa na tym organie właściwym
w sprawach zarządzania kryzysowego, który pierwszy otrzymał informację o
wystąpieniu zagrożenia. Organ ten niezwłocznie informuje o zaistniałym
zdarzeniu organy odpowiednio wyższego i niższego szczebla, przedstawiając
jednocześnie swoją ocenę sytuacji oraz informację o zamierzonych
działaniach.
Art. 22.
Ministrowie
kierujący działami administracji rządowej, kierownicy urzędów centralnych,
wojewodowie, starostowie i wójtowie, burmistrzowie, prezydenci miast mogą
powoływać ekspertów do udziału w pracach właściwych zespołów zarządzania
kryzysowego.
Art. 23.
1. W zależności od
skali zagrożenia atakiem o charakterze terrorystycznym lub sabotażowym,
Prezes Rady Ministrów, ministrowie i kierownicy urzędów centralnych oraz
wojewodowie, w drodze zarządzenia, mogą wprowadzić odpowiedni stopień
alarmowy.
2. Rodzaje stopni
alarmowych, warunki ich wprowadzenia oraz zadania wykonywane w ramach
poszczególnych stopni alarmowych określa się w wykazie, o którym mowa w art.
7 ust. 4.
3. Wyższy stopień alarmowy może być wprowadzony z pominięciem niższych
stopni.
4. Organy wymienione
w ust. 1, w drodze zarządzenia, odwołują lub zmieniają stopień alarmowy.
Art. 24. uchylony
Art. 25.
1. Jeżeli w sytuacji
kryzysowej użycie innych sit i środków jest niemożliwe lub może okazać się
niewystarczające, o ile inne przepisy nie stanowią inaczej. Minister Obrony
Narodowej, na wniosek wojewody, może przekazać do jego dyspozycji
pododdziały lub oddziały Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, zwane
dalej „oddziałami Sił Zbrojnych", wraz ze skierowaniem ich do wykonywania
zadań z zakresu zarządzania kryzysowego.
2. W realizacji
zadań z zakresu zarządzania kryzysowego mogą uczestniczyć oddziały Sił
Zbrojnych, stosownie do ich przygotowania specjalistycznego, zgodnie z
wojewódzkim planem zarządzania kryzysowego.
3. Do zadań, o których mowa w ust. 2, należy:
1) współudział w monitorowaniu zagrożeń;
2) wykonywanie zadań związanych z oceną skutków zjawisk zaistniałych na
obszarze występowania zagrożeń;
3) wykonywanie zadań poszukiwawczo-ratowniczych;
4) ewakuowanie poszkodowanej ludności i mienia;
5) wykonywanie zadań mających na celu przygotowanie warunków do czasowego
przebywania ewakuowanej ludności w wyznaczonych miejscach;
6) współudział w ochronie mienia pozostawionego na obszarze występowania
zagrożeń;
7) izolowanie obszaru występowania zagrożeń lub miejsca prowadzenia akcji
ratowniczej;
8) wykonywanie prac zabezpieczających, ratowniczych i ewakuacyjnych przy
zagrożonych obiektach budowlanych i zabytkach;
9) prowadzenie prac wymagających użycia specjalistycznego sprzętu
technicznego lub materiałów wybuchowych będących w zasobach Sił Zbrojnych
Rzeczypospolitej Polskiej;
10) usuwanie materiałów niebezpiecznych i ich unieszkodliwianie, z
wykorzystaniem sił i środków będących na wyposażeniu Sił Zbrojnych
Rzeczypospolitej Polskiej;
11) likwidowanie skażeń chemicznych oraz skażeń i zakażeń biologicznych;
12) usuwanie skażeń promieniotwórczych;
13) wykonywanie zadań związanych z naprawą i odbudową infrastruktury
technicznej;
14) współudział w zapewnieniu przejezdności szlaków komunikacyjnych;
15) udzielanie pomocy medycznej i wykonywanie zadań sanitarnohigienicznych i
przeciwepidemicznych;
16) uchylony
4. Plan, o którym
mowa w ust. 2, podlega uzgodnieniu z właściwymi organami wskazanymi przez
Ministra Obrony Narodowej.
5. Oddziały Sił Zbrojnych mogą być przekazane do dyspozycji wojewody w
składzie etatowym albo jako tworzone doraźnie zgrupowania zadaniowe.
6. Koordynowanie udziału oddziałów Sił Zbrojnych w realizacji zadań, o
których mowa w ust. 3, w zależności od obszaru występowania zagrożeń,
zapewniają odpowiednio organy, o których mowa w art. 14 ust. 1, art. 17 ust.
1 i art. 19 ust. 1. Obejmuje ono przedsięwzięcia mające na celu sprawne
włączenie oddziałów Sił Zbrojnych do realizacji zadań, z uwzględnieniem
czasu i miejsca ich użycia oraz sposobu współdziałania z innymi podmiotami.
7. Zadania dla oddziałów Sit Zbrojnych organy, o których mowa w art. 14 ust.
1, art. 17 ust. 1 i art. 19 ust. 1, przekazują wyłącznie ich dowódcom.
8. Dowodzenie oddziałami Sił Zbrojnych odbywa się na zasadach określonych w
regulaminach wojskowych i według procedur obowiązujących w Siłach Zbrojnych
Rzeczypospolitej Polskiej.
9. Użycie oddziałów Sił Zbrojnych w sytuacji kryzysowej nie może zagrozić
ich zdolności do realizacji zadań wynikających z Konstytucji
Rzeczypospolitej Polskiej i ratyfikowanych umów międzynarodowych.
Art. 26.
1. Finansowanie
wykonywania zadań własnych z zakresu zarządzania kryzysowego na poziomie
gminnym, powiatowym i wojewódzkim planuje się w ramach budżetów odpowiednio
gmin, powiatów i samorządów województw.
2. Finansowanie wykonywania zadań z zakresu zarządzania kryzysowego na
poziomie krajowym planuje się w ramach budżetu państwa w częściach, którymi
dysponują wojewodowie, minister właściwy do spraw wewnętrznych i inni
ministrowie kierujący działami administracji rządowej oraz centralne organy
administracji rządowej.
3. Na finansowanie zadań zleconych z zakresu administracji rządowej, o
których mowa w ust. 2, jednostki samorządu terytorialnego otrzymują z
budżetu państwa dotacje celowe w wysokości zapewniającej realizację tych
zadań.
4. W budżecie jednostki samorządu terytorialnego tworzy się rezerwę celową
na realizację zadań własnych z zakresu zarządzania kryzysowego w wysokości
nie mniejszej niż 0,5 % wydatków budżetu jednostki samorządu terytorialnego,
pomniejszonych o wydatki inwestycyjne, wydatki na wynagrodzenia i pochodne
oraz wydatki na obsługę długu.
5. Na dofinansowanie
zadań własnych z zakresu zarządzania kryzysowego jednostki samorządu
terytorialnego mogą otrzymywać dotacje celowe z budżetu państwa.
6. Zasady otrzymywania i rozliczania dotacji, o których mowa w ust. 3 i 5,
określają przepisy ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych
(Dz. U. Nr 249, poz. 2104, z późn. zm.3)) i ustawy z dnia 13
listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. Nr
203, poz. 1966, z późn. zm.4)).
Art. 27 - 31 pominięto.
Art. 32.
Gminne zespoły
reagowania, powiatowe zespoły reagowania kryzysowego i wojewódzkie zespoły
reagowania kryzysowego, utworzone na podstawie ustawy z dnia 18 kwietnia
2002 r. o stanie klęski żywiołowej, stają się z dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy odpowiednio gminnymi zespołami zarządzania kryzysowego,
powiatowymi zespołami zarządzania kryzysowego i wojewódzkimi zespołami
zarządzania kryzysowego.
Art. 33.
Prezes Rady
Ministrów powoła, w drodze zarządzenia. Pełnomocnika Rządu do spraw
organizacji Rządowego Centrum Bezpieczeństwa.
Art. 34.
1. Plany, o których
mowa w art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 2, są sporządzane w terminie 12 miesięcy
od dnia wejścia w życie ustawy.
2. Plany sporządzane
w terminie, o którym mowa w ust. 1, mogą nie zawierać map, o których mowa w
art. 5 ust. 2 pkt 1 lit. a.
Art. 35.
Ustawa wchodzi w
życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 33, który
wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
=================================
1) Niniejszą ustawą zmienia się: dekret z dnia 23 kwietnia 1953 r. o
świadczeniach w celu zwalczania klęsk żywiołowych, ustawę z dnia 26 stycznia
1984 r. — Prawo prasowe, ustawę z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie
przeciwpożarowej, ustawę z dnia 18 kwietnia 2002 r. o stanie klęski
żywiołowej, ustawę z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie
Medycznym.
2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z
2004 r. Nr 277, poz. 2742, z 2005 r. Nr 180, poz. 1496 oraz z 2006 r. Nr
104, poz. 708 i 711 i Nr 220, poz. 1600.
3) Zmiany
wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2005 r. Nr 169, poz. 1420, z
2006 r. Nr 45, poz. 319, Nr 104, poz. 708, Nr 170, poz. 1217 i 1218, Nr 187,
poz. 1381 i Nr 249, poz. 1832 oraz z 2007 r. Nr 82, poz. 560.
4) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2005 r. Nr 249,
poz. 2104 oraz z 2006 r. Nr 141, poz. 1011, Nr 225, poz. 1635 i Nr 249, poz.
1828.
=================================
Dz.U.09.131.1076
Art. 2.
1. Krajowy Plan
Zarządzania Kryzysowego zostanie sporządzony w okresie jednego roku od dnia
wejścia w życie niniejszej ustawy. Plan, do czasu jego aktualizacji, może
nie zawierać załączników funkcjonalnych dotyczących infrastruktury
krytycznej.
2. Plany zarządzania kryzysowego, o których mowa w art. 12 ust. 2 ustawy, o
której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, zostaną
sporządzone w terminie dziewięciu miesięcy od dnia wejścia w życie
niniejszej ustawy.
3. Plany reagowania kryzysowego, przygotowane na poziomie wojewódzkim,
powiatowym i gminnym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,
pozostają w mocy do czasu ich aktualizacji, o której mowa w art. 5 ust. 3
ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
4. Kryteria, o których mowa w art. 5b ust. 2 pkt 3 ustawy, o której mowa w
art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, zostaną sporządzone w terminie
trzech miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
5. Wykaz, o którym mowa w art. 5b ust. 7 pkt 1 ustawy, o której mowa w art.
1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, zostanie sporządzony w terminie
sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
6. Przepis art. 26 ust. 4 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą, ma zastosowanie po raz pierwszy do opracowania
budżetów jednostek samorządu terytorialnego na 2011 r.
|
