|
Dz.U.2005.135.1132
ROZPORZĄDZENIE
RADY MINISTRÓW
z dnia 19 lipca 2005 r.
w sprawie szczegółowych warunków i sposobu
postępowania przy użyciu broni palnej przez policjantów oraz zasad użycia
broni palnej przez oddziały i pododdziały zwarte Policji
Rozdział 1
Przepisy ogólne
§ 1.
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
1) oddziałach Policji - należy przez to rozumieć oddziały lub pododdziały
zwarte Policji;
2) dowódcy oddziału - należy przez to rozumieć dowódcę oddziału lub
pododdziału Policji;
3) ustawie - należy przez to rozumieć ustawę z dnia 6 kwietnia 1990 r. o
Policji.
§ 2.
1. Przy podejmowaniu decyzji o użyciu broni palnej policjanci są
obowiązani postępować ze szczególną rozwagą, traktując broń palną jako środek
szczególny i ostateczny.
2. Broni palnej nie używa się w przypadkach określonych w art. 17 ust. 1 pkt
6, 7 i 9 ustawy w stosunku do kobiet o widocznej ciąży, osób, których wygląd
wskazuje na wiek do 13 lat, starców oraz osób o widocznym kalectwie.
Rozdział 2
Szczegółowe warunki i sposób postępowania policjantów przy użyciu broni
palnej
§ 3.
1. Policjanci przed użyciem broni palnej są obowiązani:
1) po uprzednim okrzyku "POLICJA" wezwać osobę do zachowania się zgodnego z
prawem, a w szczególności do natychmiastowego porzucenia broni lub
niebezpiecznego narzędzia, zaniechania ucieczki, odstąpienia od bezprawnych
działań lub użycia przemocy;
2) w razie niepodporządkowania się wezwaniom określonym w pkt 1 zagrozić
użyciem broni palnej, wzywając: "STÓJ - BO STRZELAM";
3) oddać strzał ostrzegawczy w bezpiecznym kierunku, jeżeli wezwania
określone w pkt 1 i 2 okażą się bezskuteczne.
2. Przepisów ust. 1 nie stosuje się w sytuacjach, o których mowa w art. 17
ust. 1 pkt 1, 3, 5 i 8 ustawy, a także w innych przypadkach, gdy z zachowania
osoby posiadającej broń lub niebezpieczne narzędzie wynika, że wszelka zwłoka
groziłaby bezpośrednim niebezpieczeństwem dla życia lub zdrowia ludzkiego.
3. Użycie broni palnej w sytuacji, o której mowa w ust. 2, musi być
poprzedzone okrzykiem "POLICJA".
§ 4.
1. Jeżeli wskutek użycia broni palnej nastąpiło zranienie osoby albo
widoczny stan bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia, policjant jest
obowiązany, z zachowaniem bezpieczeństwa własnego i innych osób oraz bez
zbędnej zwłoki, udzielić osobie poszkodowanej pierwszej pomocy i następnie
spowodować podjęcie wobec niej medycznych działań ratowniczych - w rozumieniu
przepisów o Państwowym Ratownictwie Medycznym.
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, oraz gdy w wyniku użycia broni palnej
nastąpiła śmierć osoby lub szkoda w mieniu, policjant jest obowiązany ponadto
do:
1) zabezpieczenia śladów na miejscu zdarzenia i niedopuszczenia na to miejsce
osób postronnych;
2) w miarę możliwości, ustalenia świadków zdarzenia.
§ 5.
1. W każdym przypadku użycia broni palnej lub oddania strzału
ostrzegawczego policjant jest obowiązany niezwłocznie powiadomić o tym
dyżurnego najbliższej jednostki organizacyjnej Policji.
2. Dyżurny jednostki organizacyjnej Policji, po uzyskaniu informacji o użyciu
broni palnej, jest obowiązany niezwłocznie spowodować zabezpieczenie
wszelkich śladów i dowodów, udzielić policjantowi pomocy w niezbędnym
zakresie, a także powiadomić swojego przełożonego, a jeżeli w wyniku użycia
broni palnej nastąpiła śmierć lub zranienie człowieka - również właściwego
miejscowo prokuratora rejonowego.
3. W każdym przypadku użycia broni palnej lub podjęcia czynności, o których
mowa w § 3, policjant jest obowiązany powiadomić bezpośredniego przełożonego
pisemnym raportem, który powinien zawierać w szczególności:
1) wskazanie stopnia, imienia i nazwiska policjanta;
2) określenie czasu i miejsca użycia broni palnej;
3) opis sytuacji poprzedzającej użycie broni palnej;
4) opis przyczyn i skutków użycia broni palnej, w tym wynikających z § 3 ust.
2 i § 4;
5) podpis policjanta.
§ 6.
Do obowiązków przełożonego, o którym mowa w § 5 ust. 3, należy:
1) zbadanie, czy użycie broni palnej lub podjęcie czynności określonych w § 3
nastąpiło zgodnie z obowiązującymi przepisami;
2) niezwłoczne zawiadomienie wyższego przełożonego o każdym przypadku użycia
broni palnej.
Rozdział 3
Zasady użycia broni palnej przez oddziały Policji
§ 7.
1. Policjanci wchodzący w skład oddziału Policji mogą użyć broni palnej
wyłącznie na rozkaz dowódcy oddziału.
2. Dowódca oddziału może wydać rozkaz, o którym mowa w ust. 1, w przypadkach
określonych w art. 17 ust. 1 ustawy oraz po uprzednim uzyskaniu zgody
właściwego komendanta wojewódzkiego Policji lub Komendanta Głównego Policji.
3. Zgoda, o której mowa w ust. 2, nie jest wymagana, gdy wszelka zwłoka w
użyciu broni palnej groziłaby bezpośrednim niebezpieczeństwem dla życia
ludzkiego.
§ 8.
W razie niemożności nawiązania przez policjanta kontaktu z dowódcą
oddziału policjant ma prawo użycia broni palnej w przypadkach określonych w
art. 17 ust. 1 ustawy, z zachowaniem wymogów określonych w rozdziałach 1 i 2
rozporządzenia.
§ 9.
1. Bezpośrednio przed wydaniem rozkazu użycia broni palnej przez
policjantów wchodzących w skład oddziału Policji dowódca oddziału jest
obowiązany:
1) wezwać do zachowania zgodnego z prawem, a zwłaszcza porzucenia broni lub
niebezpiecznych narzędzi oraz zaniechania bezprawnych działań lub stosowania
przemocy;
2) zagrozić użyciem broni palnej;
3) wydać rozkaz oddania strzałów ostrzegawczych (salw ostrzegawczych) w
bezpiecznym kierunku.
2. Przepisu ust. 1, z wyjątkiem pkt 3, nie stosuje się w sytuacji, o której
mowa w § 7 ust. 3.
§ 10.
1. Przerwanie użycia broni palnej przez oddział Policji następuje na
rozkaz dowódcy oddziału, natychmiast po osiągnięciu zamierzonego celu użycia
broni palnej.
2. Oddział Policji wycofuje się niezwłocznie po wykonaniu zadania.
3. Dowódca oddziału przed wycofaniem oddziału:
1) zabezpiecza na miejscu zdarzenia ślady i dowody związane z użyciem tego
oddziału oraz podejmuje inne czynności niecierpiące zwłoki, aby nie dopuścić
do ich zatarcia, a także ustala świadków zdarzenia;
2) zabezpiecza odebraną broń palną, amunicję, materiały wybuchowe i inne
niebezpieczne narzędzia.
§ 11.
1. Jeżeli wskutek użycia broni palnej nastąpiło zranienie osoby albo
widoczny stan bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia, dowódca oddziału
jest obowiązany spowodować udzielenie osobie poszkodowanej pierwszej pomocy i
następnie spowodować podjęcie wobec niej medycznych działań ratowniczych - w
rozumieniu przepisów o Państwowym Ratownictwie Medycznym.
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, oraz gdy w wyniku użycia broni palnej
nastąpiła śmierć osoby albo szkoda w mieniu, dowódca oddziału niezwłocznie
powiadamia o tym bezpośredniego przełożonego i właściwego miejscowo
prokuratora rejonowego.
§ 12.
1. W każdym przypadku użycia broni palnej przez oddział Policji lub
podjęcia czynności, o których mowa w § 9, dowódca oddziału jest obowiązany
złożyć szczegółowy, pisemny raport bezpośredniemu przełożonemu.
2. Raport, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać w szczególności:
1) wskazanie stopnia oraz imienia i nazwiska dowódcy oddziału;
2) określenie czasu i miejsca użycia broni palnej ze wskazaniem trybu wydania
rozkazu jej użycia;
3) opis sytuacji poprzedzającej użycie broni palnej;
4) opis przyczyn i skutków użycia broni palnej, w tym wynikających z § 7 ust.
3 i § 11;
5) podpis dowódcy oddziału.
Rozdział 4
Przepisy końcowe
§ 13.
Traci moc rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 21 maja 1996 r. w
sprawie szczegółowych warunków i sposobu postępowania przy użyciu broni
palnej przez policjantów (Dz. U. Nr 63, poz. 296 oraz z 2002 r. Nr 57, poz.
518).
§ 14.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia2).
_________
1) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z
2002 r. Nr 19, poz. 185, Nr 74, poz. 676, Nr 81, poz. 731, Nr 113, poz. 984,
Nr 115, poz. 996, Nr 176, poz. 1457 i Nr 200, poz. 1688, z 2003 r. Nr 90,
poz. 844, Nr 113, poz. 1070, Nr 130, poz. 1188 i 1190, Nr 137, poz. 1302, Nr
166, poz. 1609, Nr 192, poz. 1873 i Nr 210, poz. 2036, z 2004 r. Nr 171, poz.
1800, Nr 179, poz. 1842, Nr 210, poz. 2135, Nr 273, poz. 2703 i Nr 277, poz.
2742 oraz z 2005 r. Nr 10, poz. 70.
2) W zakresie zasad użycia broni palnej przez oddziały i pododdziały zwarte
Policji rozporządzenie niniejsze było poprzedzone rozporządzeniem Rady
Ministrów z dnia 5 marca 1991 r. w sprawie szczegółowych zasad i warunków
użycia oddziałów i pododdziałów Policji oraz Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej
Polskiej w razie zagrożenia bezpieczeństwa lub niebezpiecznego zakłócenia
porządku publicznego oraz zasad użycia broni palnej przez te jednostki (Dz.
U. Nr 26, poz. 104 oraz z 1996 r. Nr 63, poz. 297), które utraciło moc z
dniem 13 stycznia 2005 r. na podstawie ustawy z dnia 25 listopada 2004 r. o
zmianie ustawy o Policji oraz ustawy o powszechnym obowiązku obrony
Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 277, poz. 2742).
|
