Dz.U.1999.60.647
Dz.U.2002.176.1446
Dz.U.2006.19.148
Dz.U.2008.235.1600

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA OBRONY NARODOWEJ

z dnia 19 czerwca 1999 r.

w sprawie ochrony przez specjalistyczne uzbrojone formacje ochronne terenów jednostek organizacyjnych resortu obrony narodowej


Na podstawie art. 44 ust. 2 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. Nr 114, poz. 740 i z 1999 r. Nr 11, poz. 95) zarządza się, co następuje: 

§ 1.
Rozporządzenie określa szczegółowe zasady ochrony terenów jednostek organizacyjnych resortu obrony narodowej przez specjalistyczne uzbrojone formacje ochronne, o których mowa w art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia, zwanej dalej "ustawą".

§ 2.
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
 
1) uchylony

2) terenach jednostek wojskowych — rozumie się przez to nieruchomości Skarbu Państwa będące w trwałym zarządzie Ministra Obrony Narodowej lub wykorzystywane na podstawie innych tytułów prawnych i użytkowane przez jednostki wojskowe,

3) dowódcach jednostek wojskowych — rozumie się przez to również komendantów, dyrektorów, szefów jednostek wojskowych, o których mowa w pkt 4,

4) jednostkach wojskowych — zgodnie z art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892, Nr 206, poz. 1288 i Nr 208, poz. 1308) należy przez to rozumieć jednostki organizacyjne Sił Zbrojnych RP, funkcjonujące na podstawie nadanego przez Ministra Obrony Narodowej etatu określającego ich strukturę wewnętrzną, liczbę, rodzaje i rangę wszystkich stanowisk służbowych występujących w tych jednostkach, jak również liczbę i rodzaje uzbrojenia, środków transportu i innego wyposażenia należnego jednostkom, oraz posługujące się pieczęcią urzędową z godłem Rzeczypospolitej Polskiej i nazwą (numerem) jednostek, a także jednostki organizacyjne podległe Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowane, przedsiębiorstwa państwowe, dla których jest on organem założycielskim, oraz komórki organizacyjne Ministerstwa Obrony Narodowej,

5) przedsiębiorcy — rozumie się przez to przedsiębiorcę, o którym mowa w art. 2 pkt 7 ustawy,

6) obiektach chronionych — rozumie się przez to pojedyncze budynki lub zespoły budynków oraz oznakowane tereny wokół nich, które ze względu na charakter i zakres wykorzystania podlegają ochronie,

7) pełnomocniku ochrony — rozumie się przez to pełnomocnika do spraw ochrony informacji niejawnych,

8) etatowym pododdziale ochrony — rozumie się przez to wojskowy pododdział ochrony lub oddział wart cywilnych ujęty w etacie jednostki wojskowej i przeznaczony do realizacji zadań ochronnych.

§ 3. 
1. Dowódcy rodzajów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, dowódca Garnizonu Warszawa, Szef Wojskowych Służb Informacyjnych i Komendant Główny Żandarmerii Wojskowej, na wniosek dowódców podległych jednostek wojskowych, wyrażają zgodę na zaangażowanie specjalistycznych uzbrojonych formacji ochronnych do ochrony terenów, obiektów lub urządzeń tych jednostek wojskowych. 
2. Zgodę, o której mowa w ust. 1, w stosunku do jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych - na wniosek szefów lub dyrektorów tych jednostek organizacyjnych - wyrażają bezpośredni przełożeni tych jednostek. 
3. Dowódca Garnizonu Warszawa wyraża zgodę, o której mowa w ust. 1, także w stosunku do komórek Ministerstwa Obrony Narodowej i jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych, chronionych przez jednostki wojskowe podległe dowódcy Garnizonu Warszawa - na wniosek szefów lub dyrektorów tych komórek i jednostek organizacyjnych. 

§ 4. 
Warunkiem zaangażowania do ochrony w jednostce wojskowej specjalistycznej uzbrojonej formacji ochronnej przedsiębiorcy jest wprowadzenie stosownych zmian w etacie jednostki wojskowej, gdy rozformowywany jest etatowy pododdział ochrony lub zmniejszany jest jego stan osobowy oraz zapewnione są środki finansowe na realizację usług ochronnych przez tę formację, a także wyrażenie zgody przez przedsiębiorcę na realizację usług ochronnych po ogłoszeniu mobilizacji, wprowadzeniu stanu wojennego lub w czasie wojny.

§ 5.
Po ogłoszeniu mobilizacji, wprowadzeniu stanu wojennego lub w czasie wojny ochrona terenów jednostek organizacyjnych, obiektów i urządzeń wojskowych może być prowadzona przez specjalistyczne uzbrojone formacje ochronne przedsiębiorców, zmilitaryzowane na zasadach i w trybie określonym w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 21 maja 2002 r. w sprawie militaryzacji jednostek organizacyjnych wykonujących zadania na rzecz obronności lub bezpieczeństwa państwa (Dz. U. Nr 78, poz. 707).

§ 6. 
1. Do zakresu działania specjalistycznej uzbrojonej formacji ochronnej należy: 

1) ochrona terenów, obiektów i urządzeń jednostki wojskowej, 
2) konwojowanie mienia jednostki wojskowej, 
3) przekazywanie Policji, Żandarmerii Wojskowej lub wojskowym organom porządkowym osób ujętych podczas wykonywania zadań ochronnych, 
4) współpraca z Żandarmerią Wojskową, wojskowymi organami porządkowymi i Policją, na zasadach określonych w odrębnych przepisach, 
5) współpraca z wewnętrzną służbą ochrony oraz wojskową ochroną przeciwpożarową, jeżeli znajdują się na terenie jednostki wojskowej lub w obrębie ochranianych obiektów wojskowych, 
6) wykonywanie innych zadań określonych w planie ochrony jednostki wojskowej. 

2. Zasady opracowywania planów ochrony jednostek organizacyjnych resortu obrony narodowej regulują odrębne przepisy. 

3. Zakres i przedmiot działania specjalistycznej uzbrojonej formacji ochronnej określa się w umowie zawartej pomiędzy dowódcą jednostki wojskowej a przedsiębiorcą, w której zamieszcza się w szczególności: 

1) wskazanie, zgodnie z planem ochrony, terenów komórek i jednostek organizacyjnych, obiektów i urządzeń wojskowych podlegających ochronie, 
2) zobowiązanie przedsiębiorcy do strzeżenia przed kradzieżą, zniszczeniem lub uszkodzeniem powierzonego mienia wojskowego, 
3) uprawnienie przedsiębiorcy do kontroli dokumentów uprawniających do wstępu, wjazdu i przebywania na terenach jednostek organizacyjnych lub w obiektach wojskowych, wynoszenia lub wywożenia mienia oraz uniemożliwienia nielegalnego wejścia osób postronnych na tereny komórek i jednostek organizacyjnych oraz do obiektów chronionych, 
4) zakres i sposób prowadzenia kontroli wykonywania zadań ochrony terenów jednostek organizacyjnych, obiektów i urządzeń wojskowych przez pracowników ochrony specjalistycznej uzbrojonej formacji ochronnej prowadzonych przez przełożonych oraz osoby określone w odrębnych przepisach, posiadające upoważnienia do kontroli stanu ochrony terenów komórek i jednostek organizacyjnych, obiektów i urządzeń wojskowych, 
5) uzbrojenie i wyposażenie oraz umundurowanie pracowników ochrony, 
6) podległość pracowników ochrony, 
7) uprawnienia osób funkcyjnych jednostki wojskowej oraz służb dyżurnych w stosunku do pracowników ochrony, 
8) szczegółowe zasady odpowiedzialności przedsiębiorcy i pracowników ochrony za powierzone ochronie mienie, 
9) szczegółowe wymagania dotyczące ochrony informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową i służbową, zawarte w "Instrukcji bezpieczeństwa przemysłowego", załączonej do umowy, w związku z jej wykonywaniem przez przedsiębiorcę i pracowników ochrony, 
10) skutki oraz zakres odpowiedzialności stron umowy z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków wynikających z przepisów o ochronie informacji niejawnych, 
11) obowiązek przekazania dowódcy jednostki wojskowej przez przedsiębiorcę wykazu wszystkich pracowników ochrony przewidzianych do ochrony terenu, obiektu lub urządzeń jednostki wojskowej wraz z podaniem stopnia, numeru i organu wydającego licencje posiadane przez tych pracowników ochrony, 
12) obowiązek bieżącego szkolenia pracowników ochrony przez przedsiębiorcę oraz odbywania strzelań przez wszystkich pracowników ochrony z broni będącej na ich wyposażeniu. Pracownicy ochrony powinni odbywać strzelania co najmniej raz na dwa miesiące. 

4. Szczegółowe zadania i sposób działania specjalistycznej uzbrojonej formacji ochronnej określa się w instrukcji ochrony terenu komórki lub jednostki organizacyjnej, obiektu lub urządzenia wojskowego, stanowiącej załącznik do umowy, o której mowa w ust. 3, opracowanej i podpisanej przez przedsiębiorcę oraz dowódcę jednostki wojskowej, w której zamieszcza się w szczególności: 

1) charakterystykę ochranianego terenu, obiektu lub urządzeń jednostki wojskowej, 
2) cel ochrony, 
3) obowiązki dowódców i pracowników ochrony, 
4) zadania pracowników ochrony podczas pełnienia służby ochronnej, w tym warianty zmian pracowników ochrony na posterunkach np. co jedna, dwie lub trzy godziny oraz w czasie patrolowania,
5) wykaz osób upoważnionych do otwierania pomieszczeń podlegających ochronie - opracowany przez jednostkę wojskową, 
6) imienny wykaz przełożonych pracowników ochrony, którymi są: 

a) przedsiębiorca, 
b) dowódcy ochrony wyznaczeni przez przedsiębiorcę, 

7) sposób postępowania pracowników ochrony w przypadku ujawnienia przestępstwa lub wykroczenia albo w razie zwiększonego zagrożenia ochranianego terenu, obiektu lub urządzenia wojskowego oraz w przypadku zaistnienia kradzieży, pożaru lub innych zdarzeń losowych, 
8) sposób powiadamiania przez przełożonych, o których mowa w pkt 6, dowódcy jednostki wojskowej oraz właściwego wojskowego organu porządkowego określonego w ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organach porządkowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 123, poz. 1353 i Nr 154, poz. 1800 oraz z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 89, poz. 804) - w przypadku ujawnienia przestępstwa lub wykroczenia albo w razie zwiększonego zagrożenia ochranianego terenu, obiektu lub urządzenia wojskowego, w czasie konwojowania oraz w przypadku zaistnienia kradzieży, pożaru lub innych zdarzeń losowych, 
9) zasady udzielania pierwszej pomocy medycznej, 
10) wyciągi z ustaw i innych dokumentów normatywnych dotyczących warunków i sposobów postępowania pracowników ochrony przy użyciu broni palnej oraz podczas stosowania środków przymusu bezpośredniego, 
11) uprawnienia osób funkcyjnych jednostki wojskowej i służb dyżurnych w stosunku do dowódców i pracowników ochrony oraz zakres i sposób prowadzenia przez przełożonych i osoby upoważnione kontroli wykonywania zadań ochronnych,
12) miejsce i sposób ładowania i rozładowania broni przez dowódcę i pracowników ochrony.

§6a. 
1. Przedsiębiorca ubiegający się o zawarcie umowy jest obowiązany uzyskać od Służby Kontrwywiadu Wojskowego świadectwo bezpieczeństwa przemysłowego, gdy realizacja umowy będzie wiązać się z dostępem do informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową. 

2. Pracownicy ochrony specjalistycznych uzbrojonych formacji ochronnych przedsiębiorców oraz oddziałów wart cywilnych, przewidziani do wykonywania zadań ochronnych w jednostce wojskowej, przed przystąpieniem do ich realizacji są obowiązani uzyskać poświadczenia bezpieczeństwa wydane przez: 

1) Służby Kontrwywiadu Wojskowego lub Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego, gdy wykonywanie zadań ochronnych będzie wiązać się z dostępem do informacji stanowiących tajemnicę państwową, 
2) pełnomocnika ochrony przedsiębiorcy lub jednostki wojskowej, gdy wykonywanie zadań ochronnych będzie wiązać się z dostępem do informacji stanowiących tajemnicę służbową. 

3. Poświadczenia bezpieczeństwa, o których mowa w ust. 2 pkt 2, wydaje dla pracowników ochrony: 

1) specjalistycznej uzbrojonej formacji ochronnej przedsiębiorcy - pełnomocnik ochrony przedsiębiorcy; 
2) oddziału wart cywilnych - pełnomocnik ochrony jednostki wojskowej."; 

§ 7. 

Podczas wykonywania zadań ochronnych w granicach obiektów, obszarów i terenów jednostek wojskowych oraz poza ich granicami pracownicy ochrony specjalistycznych uzbrojonych formacji ochronnych korzystają z uprawnień wynikających z art. 36 ust. 1 i art. 37 ustawy. Z uprawnieniami tymi zapoznaje się stany osobowe jednostki wojskowej lub obiektu wojskowego chronionego przez przedsiębiorcę.

§ 8. 
Dowódca jednostki wojskowej jest obowiązany: 

1) udostępnić nieodpłatnie przedsiębiorcy:

a) pomieszczenia na potrzeby wykonywania zadań ochronnych, pomieszczenia socjalne dla pracowników ochrony oraz punkt doraźnej pomocy medycznej, zabezpieczający daną jednostkę wojskową,
b) środki łączności do powiadamiania i alarmowania oficera dyżurnego jednostki wojskowej (osoby odpowiedzialnej za ochronę terenu, obiektu lub urządzenia) o zaistniałych zdarzeniach oraz

2) zapewnić niezbędne oświetlenie obiektów oraz ich właściwe zabezpieczenie przeciwpożarowe. 

§ 9. 
Dowódca ochrony specjalistycznej uzbrojonej formacji ochronnej przedsiębiorcy jest obowiązany posiadać następujące dokumenty: 

1) instrukcję ochrony jednostki, obiektu lub urządzenia wojskowego, 
2) plan lub wyciąg z tego planu ochrony jednostki, obiektu lub urządzenia - opracowany przez jednostkę wojskową, 
3) tabelę posterunków, 
4) książkę meldunków, 
5) w zależności od potrzeb — książkę ewidencji kluczy oraz rejestr zdarzeń alarmowych,
6) wzory dokumentów uprawniających do wejścia (wyjścia) lub wjazdu (wyjazdu) na (z) terenu) chronionego obiektu wojskowego,
7) wykaz telefonów alarmowych i służbowych, 
8) sygnały powszechnego ostrzegania i alarmowania, 
9) plan ochrony przeciwpożarowej, 
10) spis wyposażenia pomieszczeń wartowni, 
11) wzory plomb i odciski pieczęci każdego posterunku,
12) brudnopis.

§ 10. 
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.